deklinéieren

Lëtzebuergesch
English
to decline
Français
décliner
Deutsch
deklinieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
deklinéiert

Aussprooch (IPA)

[deklinˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
deklinieren
Français
décliner (grammaticalement)
English
to decline (grammatically)
Português
declinar (gramaticalmente)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • deklinéier
  • deklinéieren
  • deklinéiers
  • deklinéiert
  • deklinéiertem
  • deklinéierten
  • deklinéierter

Beispillsätz

  1. wéini gëtt en Adjektiv schwaach deklinéiert ?

    Bedeitung: décliner

Konjugatioun

Infinitiv
deklinéieren
Partizip
deklinéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
deklinéieren
du
deklinéiers
hien / hatt / si
deklinéiert
mir
deklinéieren
dir
deklinéiert
si
deklinéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn deklinéiert
du
hues deklinéiert
hien / hatt / si
huet deklinéiert
mir
hunn deklinéiert
dir
hutt deklinéiert
si
hunn deklinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat deklinéiert
du
has deklinéiert
hien / hatt / si
hat deklinéiert
mir
haten deklinéiert
dir
hat deklinéiert
si
haten deklinéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing deklinéieren
du
géifs / géings deklinéieren
hien / hatt / si
géif / géing deklinéieren
mir
géifen / géingen deklinéieren
dir
géift / géingt deklinéieren
si
géifen / géingen deklinéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt deklinéiert
du
häss deklinéiert
hien / hatt / si
hätt deklinéiert
mir
hätten deklinéiert
dir
hätt deklinéiert
si
hätten deklinéiert
Imperativ · Present
du
deklinéier!
dir
deklinéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →