deklinéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to decline
- Français
- décliner
- Deutsch
- deklinieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- deklinéiert
Aussprooch (IPA)
[deklinˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- deklinieren
- Français
- décliner (grammaticalement)
- English
- to decline (grammatically)
- Português
- declinar (gramaticalmente)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- deklinéier
- deklinéieren
- deklinéiers
- deklinéiert
- deklinéiertem
- deklinéierten
- deklinéierter
Beispillsätz
wéini gëtt en Adjektiv schwaach deklinéiert ?
Bedeitung: décliner
Konjugatioun
- Infinitiv
- deklinéieren
- Partizip
- deklinéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- deklinéieren
- du
- deklinéiers
- hien / hatt / si
- deklinéiert
- mir
- deklinéieren
- dir
- deklinéiert
- si
- deklinéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn deklinéiert
- du
- hues deklinéiert
- hien / hatt / si
- huet deklinéiert
- mir
- hunn deklinéiert
- dir
- hutt deklinéiert
- si
- hunn deklinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat deklinéiert
- du
- has deklinéiert
- hien / hatt / si
- hat deklinéiert
- mir
- haten deklinéiert
- dir
- hat deklinéiert
- si
- haten deklinéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing deklinéieren
- du
- géifs / géings deklinéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing deklinéieren
- mir
- géifen / géingen deklinéieren
- dir
- géift / géingt deklinéieren
- si
- géifen / géingen deklinéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt deklinéiert
- du
- häss deklinéiert
- hien / hatt / si
- hätt deklinéiert
- mir
- hätten deklinéiert
- dir
- hätt deklinéiert
- si
- hätten deklinéiert
Imperativ · Present
- du
- deklinéier!
- dir
- deklinéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →