LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to decree sth.
- Français
- décréter qc.
- Deutsch
- dekretieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- dekretéiert
dekretéieren
Aussprache (IPA)
[dekʀetˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- dekretéier
- dekretéieren
- dekretéiers
- dekretéiert
Konjugation
- Infinitiv
- dekretéieren
- Partizip Perfekt
- dekretéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- dekretéieren
- du
- dekretéiers
- hien / hatt / si
- dekretéiert
- mir
- dekretéieren
- dir
- dekretéiert
- si
- dekretéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn dekretéiert
- du
- hues dekretéiert
- hien / hatt / si
- huet dekretéiert
- mir
- hunn dekretéiert
- dir
- hutt dekretéiert
- si
- hunn dekretéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat dekretéiert
- du
- has dekretéiert
- hien / hatt / si
- hat dekretéiert
- mir
- haten dekretéiert
- dir
- hat dekretéiert
- si
- haten dekretéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing dekretéieren
- du
- géifs / géings dekretéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing dekretéieren
- mir
- géifen / géingen dekretéieren
- dir
- géift / géingt dekretéieren
- si
- géifen / géingen dekretéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt dekretéiert
- du
- häss dekretéiert
- hien / hatt / si
- hätt dekretéiert
- mir
- hätten dekretéiert
- dir
- hätt dekretéiert
- si
- hätten dekretéiert
Imperativ · Präsens
- du
- dekretéier!
- dir
- dekretéiert!