dekretéieren

Lëtzebuergesch
English
to decree sth.
Français
décréter qc.
Deutsch
dekretieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dekretéiert

Pronunciation (IPA)

[dekʀetˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • dekretéier
  • dekretéieren
  • dekretéiers
  • dekretéiert

Verb conjugation

Infinitive
dekretéieren
Past participle
dekretéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
dekretéieren
du
dekretéiers
hien / hatt / si
dekretéiert
mir
dekretéieren
dir
dekretéiert
si
dekretéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn dekretéiert
du
hues dekretéiert
hien / hatt / si
huet dekretéiert
mir
hunn dekretéiert
dir
hutt dekretéiert
si
hunn dekretéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat dekretéiert
du
has dekretéiert
hien / hatt / si
hat dekretéiert
mir
haten dekretéiert
dir
hat dekretéiert
si
haten dekretéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing dekretéieren
du
géifs / géings dekretéieren
hien / hatt / si
géif / géing dekretéieren
mir
géifen / géingen dekretéieren
dir
géift / géingt dekretéieren
si
géifen / géingen dekretéieren
Conditional · Past
ech
hätt dekretéiert
du
häss dekretéiert
hien / hatt / si
hätt dekretéiert
mir
hätten dekretéiert
dir
hätt dekretéiert
si
hätten dekretéiert
Imperative · Present
du
dekretéier!
dir
dekretéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →