dementéieren

Lëtzebuergesch
English
to deny sth.
Français
démentir
Deutsch
dementieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dementéiert

Aussprooch (IPA)

[demæntˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
dementieren
Français
démentir (nier)
English
to deny; to refute
Português
desmentir (negar)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dementéier
  • dementéieren
  • dementéiers
  • dementéiert
  • dementéiertem
  • dementéierten
  • dementéierter

Beispillsätz

  1. d'Ministesch huet d'Gerücht vun hirem geplangte Récktrëtt offiziell dementéiert

    Bedeitung: démentir

Konjugatioun

Infinitiv
dementéieren
Partizip
dementéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dementéieren
du
dementéiers
hien / hatt / si
dementéiert
mir
dementéieren
dir
dementéiert
si
dementéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn dementéiert
du
hues dementéiert
hien / hatt / si
huet dementéiert
mir
hunn dementéiert
dir
hutt dementéiert
si
hunn dementéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat dementéiert
du
has dementéiert
hien / hatt / si
hat dementéiert
mir
haten dementéiert
dir
hat dementéiert
si
haten dementéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dementéieren
du
géifs / géings dementéieren
hien / hatt / si
géif / géing dementéieren
mir
géifen / géingen dementéieren
dir
géift / géingt dementéieren
si
géifen / géingen dementéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt dementéiert
du
häss dementéiert
hien / hatt / si
hätt dementéiert
mir
hätten dementéiert
dir
hätt dementéiert
si
hätten dementéiert
Imperativ · Present
du
dementéier!
dir
dementéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →