denunzéieren

Lëtzebuergesch
English
to denounce (so. to so.)
Français
dénoncer; cafarder
Deutsch
denunzieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
denunzéiert

Aussprooch (IPA)

[denuntsˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • denunzéier
  • denunzéieren
  • denunzéiers
  • denunzéiert

Konjugatioun

Infinitiv
denunzéieren
Partizip
denunzéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
denunzéieren
du
denunzéiers
hien / hatt / si
denunzéiert
mir
denunzéieren
dir
denunzéiert
si
denunzéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn denunzéiert
du
hues denunzéiert
hien / hatt / si
huet denunzéiert
mir
hunn denunzéiert
dir
hutt denunzéiert
si
hunn denunzéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat denunzéiert
du
has denunzéiert
hien / hatt / si
hat denunzéiert
mir
haten denunzéiert
dir
hat denunzéiert
si
haten denunzéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing denunzéieren
du
géifs / géings denunzéieren
hien / hatt / si
géif / géing denunzéieren
mir
géifen / géingen denunzéieren
dir
géift / géingt denunzéieren
si
géifen / géingen denunzéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt denunzéiert
du
häss denunzéiert
hien / hatt / si
hätt denunzéiert
mir
hätten denunzéiert
dir
hätt denunzéiert
si
hätten denunzéiert
Imperativ · Present
du
denunzéier!
dir
denunzéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →