denyen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
denyt; denied

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • denied
  • deny
  • denyen
  • denys
  • denyt

Konjugatioun

Infinitiv
denyen
Partizip
denyt / denied
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
denyen
du
denys
hien / hatt / si
denyt
mir
denyen
dir
denyt
si
denyen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn denyt / denied
du
hues denyt / denied
hien / hatt / si
huet denyt / denied
mir
hunn denyt / denied
dir
hutt denyt / denied
si
hunn denyt / denied
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat denyt / denied
du
has denyt / denied
hien / hatt / si
hat denyt / denied
mir
haten denyt / denied
dir
hat denyt / denied
si
haten denyt / denied
Conditionnel · Present
ech
géif / géing denyen
du
géifs / géings denyen
hien / hatt / si
géif / géing denyen
mir
géifen / géingen denyen
dir
géift / géingt denyen
si
géifen / géingen denyen
Conditionnel · Passé
ech
hätt denyt / denied
du
häss denyt / denied
hien / hatt / si
hätt denyt / denied
mir
hätten denyt / denied
dir
hätt denyt / denied
si
hätten denyt / denied
Imperativ · Present
du
deny!
dir
denyt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →