LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to interrupt; to bother
- Français
- déranger
- Deutsch
- unterbrechen; stören
- Type
- VRB
- Synonym
- stéieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- derangéiert
derangéieren
Aussprooch (IPA)
[deʀɑ̃ːʒˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- stören; unterbrechen
- Français
- déranger (interrompre)
- English
- to disturb; to interrupt
- Português
- estorvar; interromper
Synonymer
stéieren
Bedeitung 2
- Deutsch
- stören (lästig sein, lästig werden)
- Français
- déranger (gêner, importuner)
- English
- to bother (to inconvenience)
- Português
- incomodar (perturbar, importunar)
Synonymer
stéieren
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- derangéier
- derangéieren
- derangéiers
- derangéiert
- derangéiertem
- derangéierten
- derangéierter
Beispillsätz
ech hoffen, ech derangéieren Iech net
Bedeitung 1: déranger
mir goufe bei der Aarbecht stänneg derangéiert
Bedeitung 1: déranger
derangéiert Iech net!
Bedeitung 1: déranger
derangéiert et Iech, wann ech fëmmen?
Bedeitung 2: déranger
owes lauschteren ech meng Musek mam Kask, fir d'Noperen net ze derangéieren
Bedeitung 2: déranger
Konjugatioun
- Infinitiv
- derangéieren
- Partizip
- derangéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- derangéieren
- du
- derangéiers
- hien / hatt / si
- derangéiert
- mir
- derangéieren
- dir
- derangéiert
- si
- derangéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn derangéiert
- du
- hues derangéiert
- hien / hatt / si
- huet derangéiert
- mir
- hunn derangéiert
- dir
- hutt derangéiert
- si
- hunn derangéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat derangéiert
- du
- has derangéiert
- hien / hatt / si
- hat derangéiert
- mir
- haten derangéiert
- dir
- hat derangéiert
- si
- haten derangéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing derangéieren
- du
- géifs / géings derangéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing derangéieren
- mir
- géifen / géingen derangéieren
- dir
- géift / géingt derangéieren
- si
- géifen / géingen derangéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt derangéiert
- du
- häss derangéiert
- hien / hatt / si
- hätt derangéiert
- mir
- hätten derangéiert
- dir
- hätt derangéiert
- si
- hätten derangéiert
Imperativ · Present
- du
- derangéier!
- dir
- derangéiert!