dialogéieren

Lëtzebuergesch
English
to talk with sb
Français
dialoguer
Deutsch
ein Gespräch mit jdm führen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dialogéiert

Aussprooch (IPA)

[diɑloɡˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dialogéier
  • dialogéieren
  • dialogéiers
  • dialogéiert

Konjugatioun

Infinitiv
dialogéieren
Partizip
dialogéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dialogéieren
du
dialogéiers
hien / hatt / si
dialogéiert
mir
dialogéieren
dir
dialogéiert
si
dialogéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn dialogéiert
du
hues dialogéiert
hien / hatt / si
huet dialogéiert
mir
hunn dialogéiert
dir
hutt dialogéiert
si
hunn dialogéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat dialogéiert
du
has dialogéiert
hien / hatt / si
hat dialogéiert
mir
haten dialogéiert
dir
hat dialogéiert
si
haten dialogéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dialogéieren
du
géifs / géings dialogéieren
hien / hatt / si
géif / géing dialogéieren
mir
géifen / géingen dialogéieren
dir
géift / géingt dialogéieren
si
géifen / géingen dialogéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt dialogéiert
du
häss dialogéiert
hien / hatt / si
hätt dialogéiert
mir
hätten dialogéiert
dir
hätt dialogéiert
si
hätten dialogéiert
Imperativ · Present
du
dialogéier!
dir
dialogéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →