distilléieren

Lëtzebuergesch
English
to distil
Français
distiller
Deutsch
destillieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
distilléiert

Aussprooch (IPA)

[distilˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • distilléier
  • distilléieren
  • distilléiers
  • distilléiert

Konjugatioun

Infinitiv
distilléieren
Partizip
distilléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
distilléieren
du
distilléiers
hien / hatt / si
distilléiert
mir
distilléieren
dir
distilléiert
si
distilléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn distilléiert
du
hues distilléiert
hien / hatt / si
huet distilléiert
mir
hunn distilléiert
dir
hutt distilléiert
si
hunn distilléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat distilléiert
du
has distilléiert
hien / hatt / si
hat distilléiert
mir
haten distilléiert
dir
hat distilléiert
si
haten distilléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing distilléieren
du
géifs / géings distilléieren
hien / hatt / si
géif / géing distilléieren
mir
géifen / géingen distilléieren
dir
géift / géingt distilléieren
si
géifen / géingen distilléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt distilléiert
du
häss distilléiert
hien / hatt / si
hätt distilléiert
mir
hätten distilléiert
dir
hätt distilléiert
si
hätten distilléiert
Imperativ · Present
du
distilléier!
dir
distilléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →