LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to distinguish
- Français
- distinguer
- Deutsch
- unterscheiden
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- distinguéiert
distinguéieren
Aussprache (IPA)
[distɛ̃ːŋɡˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- distinguéier
- distinguéieren
- distinguéiers
- distinguéiert
Konjugation
- Infinitiv
- distinguéieren
- Partizip Perfekt
- distinguéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- distinguéieren
- du
- distinguéiers
- hien / hatt / si
- distinguéiert
- mir
- distinguéieren
- dir
- distinguéiert
- si
- distinguéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn distinguéiert
- du
- hues distinguéiert
- hien / hatt / si
- huet distinguéiert
- mir
- hunn distinguéiert
- dir
- hutt distinguéiert
- si
- hunn distinguéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat distinguéiert
- du
- has distinguéiert
- hien / hatt / si
- hat distinguéiert
- mir
- haten distinguéiert
- dir
- hat distinguéiert
- si
- haten distinguéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing distinguéieren
- du
- géifs / géings distinguéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing distinguéieren
- mir
- géifen / géingen distinguéieren
- dir
- géift / géingt distinguéieren
- si
- géifen / géingen distinguéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt distinguéiert
- du
- häss distinguéiert
- hien / hatt / si
- hätt distinguéiert
- mir
- hätten distinguéiert
- dir
- hätt distinguéiert
- si
- hätten distinguéiert
Imperativ · Präsens
- du
- distinguéier!
- dir
- distinguéiert!