LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to distinguish
- Français
- distinguer
- Deutsch
- unterscheiden
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- distinguéiert
distinguéieren
Aussprooch (IPA)
[distɛ̃ːŋɡˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- distinguéier
- distinguéieren
- distinguéiers
- distinguéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- distinguéieren
- Partizip
- distinguéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- distinguéieren
- du
- distinguéiers
- hien / hatt / si
- distinguéiert
- mir
- distinguéieren
- dir
- distinguéiert
- si
- distinguéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn distinguéiert
- du
- hues distinguéiert
- hien / hatt / si
- huet distinguéiert
- mir
- hunn distinguéiert
- dir
- hutt distinguéiert
- si
- hunn distinguéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat distinguéiert
- du
- has distinguéiert
- hien / hatt / si
- hat distinguéiert
- mir
- haten distinguéiert
- dir
- hat distinguéiert
- si
- haten distinguéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing distinguéieren
- du
- géifs / géings distinguéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing distinguéieren
- mir
- géifen / géingen distinguéieren
- dir
- géift / géingt distinguéieren
- si
- géifen / géingen distinguéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt distinguéiert
- du
- häss distinguéiert
- hien / hatt / si
- hätt distinguéiert
- mir
- hätten distinguéiert
- dir
- hätt distinguéiert
- si
- hätten distinguéiert
Imperativ · Present
- du
- distinguéier!
- dir
- distinguéiert!