divorcéieren

Lëtzebuergesch
English
to divorce sb
Français
divorcer de qn
Deutsch
sich von jdm scheiden lassen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
divorcéiert

Aussprache (IPA)

[divɔʀsˈɜɪəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • divorcéier
  • divorcéieren
  • divorcéiers
  • divorcéiert

Konjugation

Infinitiv
divorcéieren
Partizip Perfekt
divorcéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
divorcéieren
du
divorcéiers
hien / hatt / si
divorcéiert
mir
divorcéieren
dir
divorcéiert
si
divorcéieren
Indikativ · Perfekt
ech
hunn divorcéiert
du
hues divorcéiert
hien / hatt / si
huet divorcéiert
mir
hunn divorcéiert
dir
hutt divorcéiert
si
hunn divorcéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat divorcéiert
du
has divorcéiert
hien / hatt / si
hat divorcéiert
mir
haten divorcéiert
dir
hat divorcéiert
si
haten divorcéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing divorcéieren
du
géifs / géings divorcéieren
hien / hatt / si
géif / géing divorcéieren
mir
géifen / géingen divorcéieren
dir
géift / géingt divorcéieren
si
géifen / géingen divorcéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt divorcéiert
du
häss divorcéiert
hien / hatt / si
hätt divorcéiert
mir
hätten divorcéiert
dir
hätt divorcéiert
si
hätten divorcéiert
Imperativ · Präsens
du
divorcéier!
dir
divorcéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →