divorcéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to divorce sb
- Français
- divorcer de qn
- Deutsch
- sich von jdm scheiden lassen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- divorcéiert
Aussprache (IPA)
[divɔʀsˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- divorcéier
- divorcéieren
- divorcéiers
- divorcéiert
Konjugation
- Infinitiv
- divorcéieren
- Partizip Perfekt
- divorcéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- divorcéieren
- du
- divorcéiers
- hien / hatt / si
- divorcéiert
- mir
- divorcéieren
- dir
- divorcéiert
- si
- divorcéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn divorcéiert
- du
- hues divorcéiert
- hien / hatt / si
- huet divorcéiert
- mir
- hunn divorcéiert
- dir
- hutt divorcéiert
- si
- hunn divorcéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat divorcéiert
- du
- has divorcéiert
- hien / hatt / si
- hat divorcéiert
- mir
- haten divorcéiert
- dir
- hat divorcéiert
- si
- haten divorcéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing divorcéieren
- du
- géifs / géings divorcéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing divorcéieren
- mir
- géifen / géingen divorcéieren
- dir
- géift / géingt divorcéieren
- si
- géifen / géingen divorcéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt divorcéiert
- du
- häss divorcéiert
- hien / hatt / si
- hätt divorcéiert
- mir
- hätten divorcéiert
- dir
- hätt divorcéiert
- si
- hätten divorcéiert
Imperativ · Präsens
- du
- divorcéier!
- dir
- divorcéiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →