divorcéieren

Lëtzebuergesch
English
to divorce sb
Français
divorcer de qn
Deutsch
sich von jdm scheiden lassen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
divorcéiert

Pronunciation (IPA)

[divɔʀsˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • divorcéier
  • divorcéieren
  • divorcéiers
  • divorcéiert

Verb conjugation

Infinitive
divorcéieren
Past participle
divorcéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
divorcéieren
du
divorcéiers
hien / hatt / si
divorcéiert
mir
divorcéieren
dir
divorcéiert
si
divorcéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn divorcéiert
du
hues divorcéiert
hien / hatt / si
huet divorcéiert
mir
hunn divorcéiert
dir
hutt divorcéiert
si
hunn divorcéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat divorcéiert
du
has divorcéiert
hien / hatt / si
hat divorcéiert
mir
haten divorcéiert
dir
hat divorcéiert
si
haten divorcéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing divorcéieren
du
géifs / géings divorcéieren
hien / hatt / si
géif / géing divorcéieren
mir
géifen / géingen divorcéieren
dir
géift / géingt divorcéieren
si
géifen / géingen divorcéieren
Conditional · Past
ech
hätt divorcéiert
du
häss divorcéiert
hien / hatt / si
hätt divorcéiert
mir
hätten divorcéiert
dir
hätt divorcéiert
si
hätten divorcéiert
Imperative · Present
du
divorcéier!
dir
divorcéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →