divorcéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to divorce sb
- Français
- divorcer de qn
- Deutsch
- sich von jdm scheiden lassen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- divorcéiert
Pronunciation (IPA)
[divɔʀsˈɜɪəʀən]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- divorcéier
- divorcéieren
- divorcéiers
- divorcéiert
Verb conjugation
- Infinitive
- divorcéieren
- Past participle
- divorcéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- divorcéieren
- du
- divorcéiers
- hien / hatt / si
- divorcéiert
- mir
- divorcéieren
- dir
- divorcéiert
- si
- divorcéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hunn divorcéiert
- du
- hues divorcéiert
- hien / hatt / si
- huet divorcéiert
- mir
- hunn divorcéiert
- dir
- hutt divorcéiert
- si
- hunn divorcéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat divorcéiert
- du
- has divorcéiert
- hien / hatt / si
- hat divorcéiert
- mir
- haten divorcéiert
- dir
- hat divorcéiert
- si
- haten divorcéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing divorcéieren
- du
- géifs / géings divorcéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing divorcéieren
- mir
- géifen / géingen divorcéieren
- dir
- géift / géingt divorcéieren
- si
- géifen / géingen divorcéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt divorcéiert
- du
- häss divorcéiert
- hien / hatt / si
- hätt divorcéiert
- mir
- hätten divorcéiert
- dir
- hätt divorcéiert
- si
- hätten divorcéiert
Imperative · Present
- du
- divorcéier!
- dir
- divorcéiert!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →