dohigoen

Lëtzebuergesch
English
to go
Français
y aller
Deutsch
hingehen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
dohigaangen; dohigaang

Aussprooch (IPA)

[doːhˈiɡoːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
hingehen (an einen bestimmten Ort)
Français
y aller (se rendre quelque part)
English
to go (to a specific place)
Português
ir (lá) (deslocar-se a algum lugar)
Nederlands
erheen gaan

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dohigaang
  • dohigaangen
  • dohigees
  • dohigeet
  • dohigéing
  • dohigéingen
  • dohigéings
  • dohigéingt
  • dohigi
  • dohiginn
  • dohigitt
  • dohigoen
  • dohigoung
  • dohigoungen
  • dohigoungs
  • dohigoungt
  • dohinzegoen

Beispillsätz

  1. d'Fest ass geschwënn eriwwer, elo rentéiert et sech net méi, nach dohinzegoen

    Bedeitung: y aller

  2. de Concert seet mer näischt, géi eleng dohin !

    Bedeitung: y aller

Konjugatioun

Infinitiv
dohigoen
Partizip
dohigaangen / dohigaang
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
ginn dohin
du
gees dohin
hien / hatt / si
geet dohin
mir
ginn dohin
dir
gitt dohin
si
ginn dohin
Indikativ · Imparfait
ech
goung dohin
du
goungs dohin
hien / hatt / si
goung dohin
mir
goungen dohin
dir
goungt dohin
si
goungen dohin
Indikativ · Passé composé
ech
sinn dohigaangen / dohigaang
du
bass dohigaangen / dohigaang
hien / hatt / si
ass dohigaangen / dohigaang
mir
sinn dohigaangen / dohigaang
dir
sidd dohigaangen / dohigaang
si
sinn dohigaangen / dohigaang
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war dohigaangen / dohigaang
du
waars dohigaangen / dohigaang
hien / hatt / si
war dohigaangen / dohigaang
mir
waren dohigaangen / dohigaang
dir
waart dohigaangen / dohigaang
si
waren dohigaangen / dohigaang
Conditionnel · presentSimple
ech
géing dohin
du
géings dohin
hien / hatt / si
géing dohin
mir
géingen dohin
dir
géingt dohin
si
géingen dohin
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dohigoen
du
géifs / géings dohigoen
hien / hatt / si
géif / géing dohigoen
mir
géifen / géingen dohigoen
dir
géift / géingt dohigoen
si
géifen / géingen dohigoen
Conditionnel · Passé
ech
wier dohigaangen / dohigaang
du
wiers dohigaangen / dohigaang
hien / hatt / si
wier dohigaangen / dohigaang
mir
wieren dohigaangen / dohigaang
dir
wiert dohigaangen / dohigaang
si
wieren dohigaangen / dohigaang
Imperativ · Present
du
géi dohin!
dir
gitt dohin!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →