drängelen
Lëtzebuergesch
- English
- to push; to pester
- Français
- pousser; harceler; jouer des coudes
- Deutsch
- drängeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gedrängelt
Pronunciation (IPA)
[dʀˈæŋələn]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- drängel
- drängelen
- drängels
- drängelt
- gedrängelt
Verb conjugation
- Infinitive
- drängelen
- Past participle
- gedrängelt
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- drängelen
- du
- drängels
- hien / hatt / si
- drängelt
- mir
- drängelen
- dir
- drängelt
- si
- drängelen
Indicative · Perfect
- ech
- hu gedrängelt
- du
- hues gedrängelt
- hien / hatt / si
- huet gedrängelt
- mir
- hu gedrängelt
- dir
- hutt gedrängelt
- si
- hu gedrängelt
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat gedrängelt
- du
- has gedrängelt
- hien / hatt / si
- hat gedrängelt
- mir
- hate gedrängelt
- dir
- hat gedrängelt
- si
- hate gedrängelt
Conditional · Present
- ech
- géif / géing drängelen
- du
- géifs / géings drängelen
- hien / hatt / si
- géif / géing drängelen
- mir
- géifen / géingen drängelen
- dir
- géift / géingt drängelen
- si
- géifen / géingen drängelen
Conditional · Past
- ech
- hätt gedrängelt
- du
- häss gedrängelt
- hien / hatt / si
- hätt gedrängelt
- mir
- hätte gedrängelt
- dir
- hätt gedrängelt
- si
- hätte gedrängelt
Imperative · Present
- du
- drängel!
- dir
- drängelt!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →