drängelen
Lëtzebuergesch
- English
- to push; to pester
- Français
- pousser; harceler; jouer des coudes
- Deutsch
- drängeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gedrängelt
Prononciation (API)
[dʀˈæŋələn]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- drängel
- drängelen
- drängels
- drängelt
- gedrängelt
Conjugaison
- Infinitif
- drängelen
- Participe passé
- gedrängelt
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- drängelen
- du
- drängels
- hien / hatt / si
- drängelt
- mir
- drängelen
- dir
- drängelt
- si
- drängelen
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu gedrängelt
- du
- hues gedrängelt
- hien / hatt / si
- huet gedrängelt
- mir
- hu gedrängelt
- dir
- hutt gedrängelt
- si
- hu gedrängelt
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat gedrängelt
- du
- has gedrängelt
- hien / hatt / si
- hat gedrängelt
- mir
- hate gedrängelt
- dir
- hat gedrängelt
- si
- hate gedrängelt
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing drängelen
- du
- géifs / géings drängelen
- hien / hatt / si
- géif / géing drängelen
- mir
- géifen / géingen drängelen
- dir
- géift / géingt drängelen
- si
- géifen / géingen drängelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gedrängelt
- du
- häss gedrängelt
- hien / hatt / si
- hätt gedrängelt
- mir
- hätte gedrängelt
- dir
- hätt gedrängelt
- si
- hätte gedrängelt
Impératif · Présent
- du
- drängel!
- dir
- drängelt!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →