duckelen
Lëtzebuergesch
- English
- to duck down; to keep one's head down; to nestle down in sth.
- Français
- se tapir; s'incliner; se blottir contre qn./qch.
- Deutsch
- sich ducken (Reflex); kuscheln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geduckelt
Aussprooch (IPA)
[dˈukələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- sich kuscheln; sich schmiegen
- Français
- se blottir
- Português
- aconchegar-se; aninhar-se
- Nederlands
- zich vlijen; zich nestelen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- duckel
- duckelen
- duckels
- duckelt
- geduckelt
- sech duckelen
Beispillsätz
hatt duckelt sech ënner eng gutt waarm Decken
Bedeitung: se blottir
déi kleng Kazen duckelen sech widder hir Mamm
Bedeitung: se blottir
Konjugatioun
- Infinitiv
- duckelen
- Partizip
- geduckelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- duckele mech
- du
- duckels dech
- hien / hatt / si
- duckelt sech
- mir
- duckelen eis
- dir
- duckelt iech
- si
- duckelen sech
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu mech geduckelt
- du
- hues dech geduckelt
- hien / hatt / si
- huet sech geduckelt
- mir
- hunn eis geduckelt
- dir
- hutt iech geduckelt
- si
- hunn sech geduckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat mech geduckelt
- du
- has dech geduckelt
- hien / hatt / si
- hat sech geduckelt
- mir
- haten eis geduckelt
- dir
- hat iech geduckelt
- si
- haten sech geduckelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing mech duckelen
- du
- géifs / géings dech duckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing sech duckelen
- mir
- géifen / géingen eis duckelen
- dir
- géift / géingt iech duckelen
- si
- géifen / géingen sech duckelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt mech geduckelt
- du
- häss dech geduckelt
- hien / hatt / si
- hätt sech geduckelt
- mir
- hätten eis geduckelt
- dir
- hätt iech geduckelt
- si
- hätten sech geduckelt
Imperativ · Present
- du
- duckel dech!
- dir
- duckelt iech!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →