duelléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to duel
- Français
- se battre en duel
- Deutsch
- duellieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- duelléiert
Aussprache (IPA)
[duælˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- duelléier
- duelléieren
- duelléiers
- duelléiert
Konjugation
- Infinitiv
- duelléieren
- Partizip Perfekt
- duelléiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- duelléiere mech
- du
- duelléiers dech
- hien / hatt / si
- duelléiert sech
- mir
- duelléieren eis
- dir
- duelléiert iech
- si
- duelléieren sech
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu mech duelléiert
- du
- hues dech duelléiert
- hien / hatt / si
- huet sech duelléiert
- mir
- hunn eis duelléiert
- dir
- hutt iech duelléiert
- si
- hunn sech duelléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat mech duelléiert
- du
- has dech duelléiert
- hien / hatt / si
- hat sech duelléiert
- mir
- haten eis duelléiert
- dir
- hat iech duelléiert
- si
- haten sech duelléiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing mech duelléieren
- du
- géifs / géings dech duelléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing sech duelléieren
- mir
- géifen / géingen eis duelléieren
- dir
- géift / géingt iech duelléieren
- si
- géifen / géingen sech duelléieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt mech duelléiert
- du
- häss dech duelléiert
- hien / hatt / si
- hätt sech duelléiert
- mir
- hätten eis duelléiert
- dir
- hätt iech duelléiert
- si
- hätten sech duelléiert
Imperativ · Präsens
- du
- duelléier dech!
- dir
- duelléiert iech!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →