duelléieren

Lëtzebuergesch
English
to duel
Français
se battre en duel
Deutsch
duellieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
duelléiert

Aussprooch (IPA)

[duælˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • duelléier
  • duelléieren
  • duelléiers
  • duelléiert

Konjugatioun

Infinitiv
duelléieren
Partizip
duelléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
duelléiere mech
du
duelléiers dech
hien / hatt / si
duelléiert sech
mir
duelléieren eis
dir
duelléiert iech
si
duelléieren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech duelléiert
du
hues dech duelléiert
hien / hatt / si
huet sech duelléiert
mir
hunn eis duelléiert
dir
hutt iech duelléiert
si
hunn sech duelléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech duelléiert
du
has dech duelléiert
hien / hatt / si
hat sech duelléiert
mir
haten eis duelléiert
dir
hat iech duelléiert
si
haten sech duelléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech duelléieren
du
géifs / géings dech duelléieren
hien / hatt / si
géif / géing sech duelléieren
mir
géifen / géingen eis duelléieren
dir
géift / géingt iech duelléieren
si
géifen / géingen sech duelléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech duelléiert
du
häss dech duelléiert
hien / hatt / si
hätt sech duelléiert
mir
hätten eis duelléiert
dir
hätt iech duelléiert
si
hätten sech duelléiert
Imperativ · Present
du
duelléier dech!
dir
duelléiert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →