duerfen

Lëtzebuergesch
English
can; must not; ought to
Français
avoir le droit de; avoir la permission de; ne pas devoir; devoir
Deutsch
dürfen; nicht dürfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
duerfen

Aussprooch (IPA)

[dˈuːɐ̯fən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dierft
  • dierften
  • dierfts
  • duerf
  • duerfen
  • duerfs
  • duerft
  • duerften
  • duerfts

Konjugatioun

Infinitiv
duerfen
Partizip
duerfen
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
duerf
du
duerfs
hien / hatt / si
duerf
mir
duerfen
dir
duerft
si
duerfen
Indikativ · Imparfait
ech
duerft
du
duerfts
hien / hatt / si
duerft
mir
duerften
dir
duerft
si
duerften
Indikativ · Passé composé
ech
hunn duerfen
du
hues duerfen
hien / hatt / si
huet duerfen
mir
hunn duerfen
dir
hutt duerfen
si
hunn duerfen
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat duerfen
du
has duerfen
hien / hatt / si
hat duerfen
mir
haten duerfen
dir
hat duerfen
si
haten duerfen
Conditionnel · presentSimple
ech
dierft
du
dierfts
hien / hatt / si
dierft
mir
dierften
dir
dierft
si
dierften
Conditionnel · Present
ech
géif / géing duerfen
du
géifs / géings duerfen
hien / hatt / si
géif / géing duerfen
mir
géifen / géingen duerfen
dir
géift / géingt duerfen
si
géifen / géingen duerfen
Conditionnel · Passé
ech
hätt duerfen
du
häss duerfen
hien / hatt / si
hätt duerfen
mir
hätten duerfen
dir
hätt duerfen
si
hätten duerfen

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →