duerfen

Lëtzebuergesch
English
can; must not; ought to
Français
avoir le droit de; avoir la permission de; ne pas devoir; devoir
Deutsch
dürfen; nicht dürfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geduerft

Pronunciation (IPA)

[dˈuːɐ̯fən]

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • dierft
  • dierften
  • dierfts
  • duerf
  • duerfen
  • duerfs
  • duerft
  • duerften
  • duerfts
  • geduerft

Verb conjugation

Infinitive
duerfen
Past participle
geduerft
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
duerf
du
duerfs
hien / hatt / si
duerf
mir
duerfen
dir
duerft
si
duerfen
Indicative · Simple past
ech
duerft
du
duerfts
hien / hatt / si
duerft
mir
duerften
dir
duerft
si
duerften
Indicative · Perfect
ech
hu geduerft
du
hues geduerft
hien / hatt / si
huet geduerft
mir
hu geduerft
dir
hutt geduerft
si
hu geduerft
Indicative · Pluperfect
ech
hat geduerft
du
has geduerft
hien / hatt / si
hat geduerft
mir
hate geduerft
dir
hat geduerft
si
hate geduerft
Conditional · presentSimple
ech
dierft
du
dierfts
hien / hatt / si
dierft
mir
dierften
dir
dierft
si
dierften
Conditional · Present
ech
géif / géing duerfen
du
géifs / géings duerfen
hien / hatt / si
géif / géing duerfen
mir
géifen / géingen duerfen
dir
géift / géingt duerfen
si
géifen / géingen duerfen
Conditional · Past
ech
hätt geduerft
du
häss geduerft
hien / hatt / si
hätt geduerft
mir
hätte geduerft
dir
hätt geduerft
si
hätte geduerft

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →