duerfen

Lëtzebuergesch
English
can; must not; ought to
Français
avoir le droit de; avoir la permission de; ne pas devoir; devoir
Deutsch
dürfen; nicht dürfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geduerft

Prononciation (API)

[dˈuːɐ̯fən]

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • dierft
  • dierften
  • dierfts
  • duerf
  • duerfen
  • duerfs
  • duerft
  • duerften
  • duerfts
  • geduerft

Conjugaison

Infinitif
duerfen
Participe passé
geduerft
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
duerf
du
duerfs
hien / hatt / si
duerf
mir
duerfen
dir
duerft
si
duerfen
Indicatif · Prétérit
ech
duerft
du
duerfts
hien / hatt / si
duerft
mir
duerften
dir
duerft
si
duerften
Indicatif · Passé composé
ech
hu geduerft
du
hues geduerft
hien / hatt / si
huet geduerft
mir
hu geduerft
dir
hutt geduerft
si
hu geduerft
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat geduerft
du
has geduerft
hien / hatt / si
hat geduerft
mir
hate geduerft
dir
hat geduerft
si
hate geduerft
Conditionnel · presentSimple
ech
dierft
du
dierfts
hien / hatt / si
dierft
mir
dierften
dir
dierft
si
dierften
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing duerfen
du
géifs / géings duerfen
hien / hatt / si
géif / géing duerfen
mir
géifen / géingen duerfen
dir
géift / géingt duerfen
si
géifen / géingen duerfen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geduerft
du
häss geduerft
hien / hatt / si
hätt geduerft
mir
hätte geduerft
dir
hätt geduerft
si
hätte geduerft

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →