düsen

Lëtzebuergesch
English
to race; to dash
Français
filer; foncer
Deutsch
düsen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gedüüst

Aussprooch (IPA)

[dˈyːzən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • düs
  • düsen
  • düüst
  • gedüüst

Konjugatioun

Infinitiv
düsen
Partizip
gedüüst
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
düsen
du
düs
hien / hatt / si
düüst
mir
düsen
dir
düüst
si
düsen
Indikativ · Passé composé
ech
si gedüüst
du
bass gedüüst
hien / hatt / si
ass gedüüst
mir
si gedüüst
dir
sidd gedüüst
si
si gedüüst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war gedüüst
du
waars gedüüst
hien / hatt / si
war gedüüst
mir
ware gedüüst
dir
waart gedüüst
si
ware gedüüst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing düsen
du
géifs / géings düsen
hien / hatt / si
géif / géing düsen
mir
géifen / géingen düsen
dir
géift / géingt düsen
si
géifen / géingen düsen
Conditionnel · Passé
ech
wier gedüüst
du
wiers gedüüst
hien / hatt / si
wier gedüüst
mir
wiere gedüüst
dir
wiert gedüüst
si
wiere gedüüst
Imperativ · Present
du
düs!
dir
düüst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →