ecartéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to move apart
- Français
- écarter
- Deutsch
- wegführen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ecartéiert
Aussprooch (IPA)
[ekɑʀtˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ecartéier
- ecartéieren
- ecartéiers
- ecartéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- ecartéieren
- Partizip
- ecartéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- ecartéieren
- du
- ecartéiers
- hien / hatt / si
- ecartéiert
- mir
- ecartéieren
- dir
- ecartéiert
- si
- ecartéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ecartéiert
- du
- hues ecartéiert
- hien / hatt / si
- huet ecartéiert
- mir
- hunn ecartéiert
- dir
- hutt ecartéiert
- si
- hunn ecartéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ecartéiert
- du
- has ecartéiert
- hien / hatt / si
- hat ecartéiert
- mir
- haten ecartéiert
- dir
- hat ecartéiert
- si
- haten ecartéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ecartéieren
- du
- géifs / géings ecartéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing ecartéieren
- mir
- géifen / géingen ecartéieren
- dir
- géift / géingt ecartéieren
- si
- géifen / géingen ecartéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ecartéiert
- du
- häss ecartéiert
- hien / hatt / si
- hätt ecartéiert
- mir
- hätten ecartéiert
- dir
- hätt ecartéiert
- si
- hätten ecartéiert
Imperativ · Present
- du
- ecartéier!
- dir
- ecartéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →