ecartéieren

Lëtzebuergesch
English
to move apart
Français
écarter
Deutsch
wegführen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ecartéiert

Aussprooch (IPA)

[ekɑʀtˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ecartéier
  • ecartéieren
  • ecartéiers
  • ecartéiert

Konjugatioun

Infinitiv
ecartéieren
Partizip
ecartéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ecartéieren
du
ecartéiers
hien / hatt / si
ecartéiert
mir
ecartéieren
dir
ecartéiert
si
ecartéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ecartéiert
du
hues ecartéiert
hien / hatt / si
huet ecartéiert
mir
hunn ecartéiert
dir
hutt ecartéiert
si
hunn ecartéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ecartéiert
du
has ecartéiert
hien / hatt / si
hat ecartéiert
mir
haten ecartéiert
dir
hat ecartéiert
si
haten ecartéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ecartéieren
du
géifs / géings ecartéieren
hien / hatt / si
géif / géing ecartéieren
mir
géifen / géingen ecartéieren
dir
géift / géingt ecartéieren
si
géifen / géingen ecartéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt ecartéiert
du
häss ecartéiert
hien / hatt / si
hätt ecartéiert
mir
hätten ecartéiert
dir
hätt ecartéiert
si
hätten ecartéiert
Imperativ · Present
du
ecartéier!
dir
ecartéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →