eeëren

Lëtzebuergesch
English
to wobble
Français
être gondolé(e); être voilé(e); tanguer
Deutsch
eiern
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gëeeërt

Aussprooch (IPA)

[ˈeːəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • eeër
  • eeëren
  • eeërs
  • eeërt
  • gëeeërt

Konjugatioun

Infinitiv
eeëren
Partizip
gëeeërt
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
eeëren
du
eeërs
hien / hatt / si
eeërt
mir
eeëren
dir
eeërt
si
eeëren
Indikativ · Passé composé
ech
si gëeeërt
du
bass gëeeërt
hien / hatt / si
ass gëeeërt
mir
si gëeeërt
dir
sidd gëeeërt
si
si gëeeërt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war gëeeërt
du
waars gëeeërt
hien / hatt / si
war gëeeërt
mir
ware gëeeërt
dir
waart gëeeërt
si
ware gëeeërt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing eeëren
du
géifs / géings eeëren
hien / hatt / si
géif / géing eeëren
mir
géifen / géingen eeëren
dir
géift / géingt eeëren
si
géifen / géingen eeëren
Conditionnel · Passé
ech
wier gëeeërt
du
wiers gëeeërt
hien / hatt / si
wier gëeeërt
mir
wiere gëeeërt
dir
wiert gëeeërt
si
wiere gëeeërt
Imperativ · Present
du
eeër!
dir
eeërt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →