embêtéieren

Lëtzebuergesch
English
to bother
Français
embêter
Deutsch
stören
Type
VRB
Synonym
behellegen; belästegen
Auxiliary
hunn
Participe passé
embêtéiert

Pronunciation (IPA)

[ɑ̃ːmbɛːtˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
belästigen; stören
Français
embêter (agacer, gêner, déranger)
English
to irritate; to annoy; to bother
Português
irritar; importunar; incomodar
Nederlands
lastigvallen (op de zenuwen werken)

Synonyms

behellegen · belästegen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • embêtéier
  • embêtéieren
  • embêtéiers
  • embêtéiert
  • embêtéiertem
  • embêtéierten
  • embêtéierter

Example sentences

  1. wann hie voll ass, bréngt en et fäerdeg, all Mënsch ze embêtéieren

    Meaning: to irritate; to annoy; to bother

  2. embêtéier hien net, en ass amgaang ze schaffen!

    Meaning: to irritate; to annoy; to bother

Verb conjugation

Infinitive
embêtéieren
Past participle
embêtéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
embêtéieren
du
embêtéiers
hien / hatt / si
embêtéiert
mir
embêtéieren
dir
embêtéiert
si
embêtéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn embêtéiert
du
hues embêtéiert
hien / hatt / si
huet embêtéiert
mir
hunn embêtéiert
dir
hutt embêtéiert
si
hunn embêtéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat embêtéiert
du
has embêtéiert
hien / hatt / si
hat embêtéiert
mir
haten embêtéiert
dir
hat embêtéiert
si
haten embêtéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing embêtéieren
du
géifs / géings embêtéieren
hien / hatt / si
géif / géing embêtéieren
mir
géifen / géingen embêtéieren
dir
géift / géingt embêtéieren
si
géifen / géingen embêtéieren
Conditional · Past
ech
hätt embêtéiert
du
häss embêtéiert
hien / hatt / si
hätt embêtéiert
mir
hätten embêtéiert
dir
hätt embêtéiert
si
hätten embêtéiert
Imperative · Present
du
embêtéier!
dir
embêtéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →