embêtéieren

Lëtzebuergesch
English
to bother
Français
embêter
Deutsch
stören
Type
VRB
Synonym
behellegen; belästegen
Auxiliary
hunn
Participe passé
embêtéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑ̃ːmbɛːtˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
belästigen; stören
Français
embêter (agacer, gêner, déranger)
English
to irritate; to annoy; to bother
Português
irritar; importunar; incomodar
Nederlands
lastigvallen (op de zenuwen werken)

Synonymer

behellegen · belästegen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • embêtéier
  • embêtéieren
  • embêtéiers
  • embêtéiert
  • embêtéiertem
  • embêtéierten
  • embêtéierter

Beispillsätz

  1. wann hie voll ass, bréngt en et fäerdeg, all Mënsch ze embêtéieren

    Bedeitung: embêter

  2. embêtéier hien net, en ass amgaang ze schaffen!

    Bedeitung: embêter

Konjugatioun

Infinitiv
embêtéieren
Partizip
embêtéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
embêtéieren
du
embêtéiers
hien / hatt / si
embêtéiert
mir
embêtéieren
dir
embêtéiert
si
embêtéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn embêtéiert
du
hues embêtéiert
hien / hatt / si
huet embêtéiert
mir
hunn embêtéiert
dir
hutt embêtéiert
si
hunn embêtéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat embêtéiert
du
has embêtéiert
hien / hatt / si
hat embêtéiert
mir
haten embêtéiert
dir
hat embêtéiert
si
haten embêtéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing embêtéieren
du
géifs / géings embêtéieren
hien / hatt / si
géif / géing embêtéieren
mir
géifen / géingen embêtéieren
dir
géift / géingt embêtéieren
si
géifen / géingen embêtéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt embêtéiert
du
häss embêtéiert
hien / hatt / si
hätt embêtéiert
mir
hätten embêtéiert
dir
hätt embêtéiert
si
hätten embêtéiert
Imperativ · Present
du
embêtéier!
dir
embêtéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →