ëmbréngen

Lëtzebuergesch
English
to murder; to commit suicide
Français
assassiner; se suicider
Deutsch
umbringen; sich umbringen
Type
VRB
Synonym
ermorden; killen
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmbruecht

Aussprooch (IPA)

[ˈəmbʀeŋən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umbringen
Français
tuer; assassiner
English
to kill; to murder
Português
matar; assassinar
Nederlands
ombrengen (vermoorden)

Synonymer

ermorden · killen

Bedeitung 2

Deutsch
sich umbringen
Français
se tuer; se suicider
English
to kill oneself; to commit suicide
Português
matar-se; suicidar-se
Nederlands
zich van het leven beroven; zelfmoord plegen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmbréngen
  • ëmbréngs
  • ëmbréngt
  • ëmbruecht
  • ëmbruechtem
  • ëmbruechten
  • ëmbruechter
  • ëmzebréngen
  • sech ëmbréngen

Beispillsätz

  1. de Verbriecher sëtzt am Prisong, well en een ëmbruecht huet

    Bedeitung 1: tuer; assassiner

  2. dee Kaméidi bréngt mech nach ëm !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: tuer; assassiner

  3. dee Schrëftsteller huet sech a jonke Joren ëmbruecht

    Bedeitung 2: se tuer; se suicider

  4. mäi Cousin bréngt sech bal ëm , fir de Beschten an der Klass ze ginn!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: se tuer; se suicider

Konjugatioun

Infinitiv
ëmbréngen
Partizip
ëmbruecht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bréngen (mech) ëm
du
bréngs (dech) ëm
hien / hatt / si
bréngt (sech) ëm
mir
bréngen (eis) ëm
dir
bréngt (iech) ëm
si
bréngen (sech) ëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) ëmbruecht
du
hues (dech) ëmbruecht
hien / hatt / si
huet (sech) ëmbruecht
mir
hunn (eis) ëmbruecht
dir
hutt (iech) ëmbruecht
si
hunn (sech) ëmbruecht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) ëmbruecht
du
has (dech) ëmbruecht
hien / hatt / si
hat (sech) ëmbruecht
mir
haten (eis) ëmbruecht
dir
hat (iech) ëmbruecht
si
haten (sech) ëmbruecht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) ëmbréngen
du
géifs / géings (dech) ëmbréngen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ëmbréngen
mir
géifen / géingen (eis) ëmbréngen
dir
géift / géingt (iech) ëmbréngen
si
géifen / géingen (sech) ëmbréngen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) ëmbruecht
du
häss (dech) ëmbruecht
hien / hatt / si
hätt (sech) ëmbruecht
mir
hätten (eis) ëmbruecht
dir
hätt (iech) ëmbruecht
si
hätten (sech) ëmbruecht
Imperativ · Present
du
bréng (dech) ëm!
dir
bréngt (iech) ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →