ëmkippen
Lëtzebuergesch
- English
- to tip over; to fall over
- Français
- renverser; se renverser
- Deutsch
- umkippen; umfallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- ëmgekippt; ëmgekippt
Aussprooch (IPA)
[ˈəmkipən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- umkippen
- Français
- renverser (faire basculer)
- English
- to overturn; to tip over
- Português
- virar; deitar ao chão; derrubar
- Nederlands
- omkieperen; omgooien
Bedeitung 2
- Deutsch
- umkippen; umfallen (fallen)
- Français
- se renverser (tomber)
- English
- to fall over
- Português
- virar-se; cair
- Nederlands
- omkieperen; omvallen; flauwvallen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ëmgekippt
- ëmgekipptem
- ëmgekippten
- ëmgekippter
- ëmkippen
- ëmkipps
- ëmkippt
- ëmzekippen
Beispillsätz
et huet iergendeen d'Dreckskëschten aus der ganzer Strooss ëmgekippt
Bedeitung 1: renverser
pass op, datt de Chrëschtbeemchen net ëmkippt !
Bedeitung 2: se renverser
de Jong ass mam Stull ëmgekippt
Bedeitung 2: se renverser
wéi dee Blutt gesinn huet, ass en ëmgekippt
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: se renverser
Konjugatioun
- Infinitiv
- ëmkippen
- Partizip
- ëmgekippt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- kippen ëm
- du
- kipps ëm
- hien / hatt / si
- kippt ëm
- mir
- kippen ëm
- dir
- kippt ëm
- si
- kippen ëm
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ëmgekippt
- du
- hues ëmgekippt
- hien / hatt / si
- huet ëmgekippt
- mir
- hunn ëmgekippt
- dir
- hutt ëmgekippt
- si
- hunn ëmgekippt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ëmgekippt
- du
- has ëmgekippt
- hien / hatt / si
- hat ëmgekippt
- mir
- haten ëmgekippt
- dir
- hat ëmgekippt
- si
- haten ëmgekippt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ëmkippen
- du
- géifs / géings ëmkippen
- hien / hatt / si
- géif / géing ëmkippen
- mir
- géifen / géingen ëmkippen
- dir
- géift / géingt ëmkippen
- si
- géifen / géingen ëmkippen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ëmgekippt
- du
- häss ëmgekippt
- hien / hatt / si
- hätt ëmgekippt
- mir
- hätten ëmgekippt
- dir
- hätt ëmgekippt
- si
- hätten ëmgekippt
Imperativ · Present
- du
- kipp ëm!
- dir
- kippt ëm!
Indikativ · Present
- ech
- kippen ëm
- du
- kipps ëm
- hien / hatt / si
- kippt ëm
- mir
- kippen ëm
- dir
- kippt ëm
- si
- kippen ëm
Indikativ · Passé composé
- ech
- sinn ëmgekippt
- du
- bass ëmgekippt
- hien / hatt / si
- ass ëmgekippt
- mir
- sinn ëmgekippt
- dir
- sidd ëmgekippt
- si
- sinn ëmgekippt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war ëmgekippt
- du
- waars ëmgekippt
- hien / hatt / si
- war ëmgekippt
- mir
- waren ëmgekippt
- dir
- waart ëmgekippt
- si
- waren ëmgekippt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ëmkippen
- du
- géifs / géings ëmkippen
- hien / hatt / si
- géif / géing ëmkippen
- mir
- géifen / géingen ëmkippen
- dir
- géift / géingt ëmkippen
- si
- géifen / géingen ëmkippen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier ëmgekippt
- du
- wiers ëmgekippt
- hien / hatt / si
- wier ëmgekippt
- mir
- wieren ëmgekippt
- dir
- wiert ëmgekippt
- si
- wieren ëmgekippt
Imperativ · Present
- du
- kipp ëm!
- dir
- kippt ëm!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →