ëmkippen

Lëtzebuergesch
English
to tip over; to fall over
Français
renverser; se renverser
Deutsch
umkippen; umfallen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ëmgekippt; ëmgekippt

Aussprooch (IPA)

[ˈəmkipən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umkippen
Français
renverser (faire basculer)
English
to overturn; to tip over
Português
virar; deitar ao chão; derrubar
Nederlands
omkieperen; omgooien

Bedeitung 2

Deutsch
umkippen; umfallen (fallen)
Français
se renverser (tomber)
English
to fall over
Português
virar-se; cair
Nederlands
omkieperen; omvallen; flauwvallen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmgekippt
  • ëmgekipptem
  • ëmgekippten
  • ëmgekippter
  • ëmkippen
  • ëmkipps
  • ëmkippt
  • ëmzekippen

Beispillsätz

  1. et huet iergendeen d'Dreckskëschten aus der ganzer Strooss ëmgekippt

    Bedeitung 1: renverser

  2. pass op, datt de Chrëschtbeemchen net ëmkippt !

    Bedeitung 2: se renverser

  3. de Jong ass mam Stull ëmgekippt

    Bedeitung 2: se renverser

  4. wéi dee Blutt gesinn huet, ass en ëmgekippt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: se renverser

Konjugatioun

Infinitiv
ëmkippen
Partizip
ëmgekippt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kippen ëm
du
kipps ëm
hien / hatt / si
kippt ëm
mir
kippen ëm
dir
kippt ëm
si
kippen ëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmgekippt
du
hues ëmgekippt
hien / hatt / si
huet ëmgekippt
mir
hunn ëmgekippt
dir
hutt ëmgekippt
si
hunn ëmgekippt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmgekippt
du
has ëmgekippt
hien / hatt / si
hat ëmgekippt
mir
haten ëmgekippt
dir
hat ëmgekippt
si
haten ëmgekippt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmkippen
du
géifs / géings ëmkippen
hien / hatt / si
géif / géing ëmkippen
mir
géifen / géingen ëmkippen
dir
géift / géingt ëmkippen
si
géifen / géingen ëmkippen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmgekippt
du
häss ëmgekippt
hien / hatt / si
hätt ëmgekippt
mir
hätten ëmgekippt
dir
hätt ëmgekippt
si
hätten ëmgekippt
Imperativ · Present
du
kipp ëm!
dir
kippt ëm!
Indikativ · Present
ech
kippen ëm
du
kipps ëm
hien / hatt / si
kippt ëm
mir
kippen ëm
dir
kippt ëm
si
kippen ëm
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ëmgekippt
du
bass ëmgekippt
hien / hatt / si
ass ëmgekippt
mir
sinn ëmgekippt
dir
sidd ëmgekippt
si
sinn ëmgekippt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ëmgekippt
du
waars ëmgekippt
hien / hatt / si
war ëmgekippt
mir
waren ëmgekippt
dir
waart ëmgekippt
si
waren ëmgekippt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmkippen
du
géifs / géings ëmkippen
hien / hatt / si
géif / géing ëmkippen
mir
géifen / géingen ëmkippen
dir
géift / géingt ëmkippen
si
géifen / géingen ëmkippen
Conditionnel · Passé
ech
wier ëmgekippt
du
wiers ëmgekippt
hien / hatt / si
wier ëmgekippt
mir
wieren ëmgekippt
dir
wiert ëmgekippt
si
wieren ëmgekippt
Imperativ · Present
du
kipp ëm!
dir
kippt ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →