ëmklameren

Lëtzebuergesch
English
to hold sth/sb tight
Français
se cramponner à qn/qc
Deutsch
umklammern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmklamert

Aussprooch (IPA)

[əmklˈaːməʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmklamer
  • ëmklameren
  • ëmklamers
  • ëmklamert

Konjugatioun

Infinitiv
ëmklameren
Partizip
ëmklamert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ëmklameren
du
ëmklamers
hien / hatt / si
ëmklamert
mir
ëmklameren
dir
ëmklamert
si
ëmklameren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmklamert
du
hues ëmklamert
hien / hatt / si
huet ëmklamert
mir
hunn ëmklamert
dir
hutt ëmklamert
si
hunn ëmklamert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmklamert
du
has ëmklamert
hien / hatt / si
hat ëmklamert
mir
haten ëmklamert
dir
hat ëmklamert
si
haten ëmklamert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmklameren
du
géifs / géings ëmklameren
hien / hatt / si
géif / géing ëmklameren
mir
géifen / géingen ëmklameren
dir
géift / géingt ëmklameren
si
géifen / géingen ëmklameren
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmklamert
du
häss ëmklamert
hien / hatt / si
hätt ëmklamert
mir
hätten ëmklamert
dir
hätt ëmklamert
si
hätten ëmklamert
Imperativ · Present
du
ëmklamer!
dir
ëmklamert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →