ëmknécken
Lëtzebuergesch
- English
- to break
- Français
- abîmer
- Deutsch
- umknicken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ëmgeknéckt
Aussprooch (IPA)
[ˈəmknekən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- umknicken
- Français
- casser; abîmer (en pliant)
- English
- to snap; to break (by bending)
- Português
- quebrar; danificar (vergando)
- Nederlands
- knakken (vernielen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ëmgeknéckt
- ëmgeknécktem
- ëmgeknéckten
- ëmgeknéckter
- ëmknécken
- ëmknécks
- ëmknéckt
- ëmzeknécken
Beispillsätz
d'Kanner hunn am Park eng Rei Tulpen ëmgeknéckt
Bedeitung: casser; abîmer
Konjugatioun
- Infinitiv
- ëmknécken
- Partizip
- ëmgeknéckt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- knécken ëm
- du
- knécks ëm
- hien / hatt / si
- knéckt ëm
- mir
- knécken ëm
- dir
- knéckt ëm
- si
- knécken ëm
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ëmgeknéckt
- du
- hues ëmgeknéckt
- hien / hatt / si
- huet ëmgeknéckt
- mir
- hunn ëmgeknéckt
- dir
- hutt ëmgeknéckt
- si
- hunn ëmgeknéckt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ëmgeknéckt
- du
- has ëmgeknéckt
- hien / hatt / si
- hat ëmgeknéckt
- mir
- haten ëmgeknéckt
- dir
- hat ëmgeknéckt
- si
- haten ëmgeknéckt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ëmknécken
- du
- géifs / géings ëmknécken
- hien / hatt / si
- géif / géing ëmknécken
- mir
- géifen / géingen ëmknécken
- dir
- géift / géingt ëmknécken
- si
- géifen / géingen ëmknécken
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ëmgeknéckt
- du
- häss ëmgeknéckt
- hien / hatt / si
- hätt ëmgeknéckt
- mir
- hätten ëmgeknéckt
- dir
- hätt ëmgeknéckt
- si
- hätten ëmgeknéckt
Imperativ · Present
- du
- knéck ëm!
- dir
- knéckt ëm!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →