ëmknécken

Lëtzebuergesch
English
to break
Français
abîmer
Deutsch
umknicken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgeknéckt

Aussprooch (IPA)

[ˈəmknekən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umknicken
Français
casser; abîmer (en pliant)
English
to snap; to break (by bending)
Português
quebrar; danificar (vergando)
Nederlands
knakken (vernielen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmgeknéckt
  • ëmgeknécktem
  • ëmgeknéckten
  • ëmgeknéckter
  • ëmknécken
  • ëmknécks
  • ëmknéckt
  • ëmzeknécken

Beispillsätz

  1. d'Kanner hunn am Park eng Rei Tulpen ëmgeknéckt

    Bedeitung: casser; abîmer

Konjugatioun

Infinitiv
ëmknécken
Partizip
ëmgeknéckt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
knécken ëm
du
knécks ëm
hien / hatt / si
knéckt ëm
mir
knécken ëm
dir
knéckt ëm
si
knécken ëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmgeknéckt
du
hues ëmgeknéckt
hien / hatt / si
huet ëmgeknéckt
mir
hunn ëmgeknéckt
dir
hutt ëmgeknéckt
si
hunn ëmgeknéckt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmgeknéckt
du
has ëmgeknéckt
hien / hatt / si
hat ëmgeknéckt
mir
haten ëmgeknéckt
dir
hat ëmgeknéckt
si
haten ëmgeknéckt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmknécken
du
géifs / géings ëmknécken
hien / hatt / si
géif / géing ëmknécken
mir
géifen / géingen ëmknécken
dir
géift / géingt ëmknécken
si
géifen / géingen ëmknécken
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmgeknéckt
du
häss ëmgeknéckt
hien / hatt / si
hätt ëmgeknéckt
mir
hätten ëmgeknéckt
dir
hätt ëmgeknéckt
si
hätten ëmgeknéckt
Imperativ · Present
du
knéck ëm!
dir
knéckt ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →