ëmleeën

Lëtzebuergesch
English
to pull; to turn on its side; to fell; to do in
Français
changer de position; renverser; abattre; descendre
Deutsch
umlegen; fällen
Type
VRB
Synonym
ëmhaen; haen
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgeluecht

Aussprache (IPA)

[ˈəmleːən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
umlegen (einen Schalthebel)
Français
actionner; changer de position (un levier, une manette)
English
to push; to pull (a lever, a switch)
Português
acionar; mudar de posição (uma alavanca)
Nederlands
overhalen (een handel, een hefboom)

Bedeutung 2

Deutsch
umlegen (auf die Seite legen)
Français
faire basculer; renverser (sur le côté)
English
to turn on its side
Português
deitar de lado; deitar ao chão
Nederlands
op z'n kant leggen

Bedeutung 3

Deutsch
umlegen; fällen (einen Baum)
Français
abattre (un arbre)
English
to fell (a tree)
Português
abater (uma árvore)
Nederlands
vellen (een boom)

Synonyme

ëmhaen · haen

Bedeutung 4

umgangssprachlich

Deutsch
umlegen (ermorden)
Français
descendre (tuer)
English
to do in (to kill)
Português
despachar (matar)
Nederlands
overhoopschieten (vermoorden)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ëmgeluecht
  • ëmgeluechtem
  • ëmgeluechten
  • ëmgeluechter
  • ëmleeën
  • ëmlees
  • ëmleet
  • ëmzeleeën

Anwendungsbeispiele

  1. ech hunn den Hiewel ëmgeluecht , mee et ass näischt geschitt

    Bedeutung 1: umlegen

  2. mir mussen d'Maschinn ëmleeën , soss kréie mer se net uerdentlech gebotzt

    Bedeutung 2: umlegen

  3. d'Bëschaarbechter hunn déi déck Eech ëmgeluecht

    Bedeutung 3: umlegen; fällen

  4. den Dealer gouf an enger däischterer Gaass ëmgeluecht

    umgangssprachlich

    Bedeutung 4: umlegen

Konjugation

Infinitiv
ëmleeën
Partizip Perfekt
ëmgeluecht
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
leeën ëm
du
lees ëm
hien / hatt / si
leet ëm
mir
leeën ëm
dir
leet ëm
si
leeën ëm
Indikativ · Perfekt
ech
hunn ëmgeluecht
du
hues ëmgeluecht
hien / hatt / si
huet ëmgeluecht
mir
hunn ëmgeluecht
dir
hutt ëmgeluecht
si
hunn ëmgeluecht
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat ëmgeluecht
du
has ëmgeluecht
hien / hatt / si
hat ëmgeluecht
mir
haten ëmgeluecht
dir
hat ëmgeluecht
si
haten ëmgeluecht
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing ëmleeën
du
géifs / géings ëmleeën
hien / hatt / si
géif / géing ëmleeën
mir
géifen / géingen ëmleeën
dir
géift / géingt ëmleeën
si
géifen / géingen ëmleeën
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt ëmgeluecht
du
häss ëmgeluecht
hien / hatt / si
hätt ëmgeluecht
mir
hätten ëmgeluecht
dir
hätt ëmgeluecht
si
hätten ëmgeluecht
Imperativ · Präsens
du
lee ëm!
dir
leet ëm!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →