entbannen

Lëtzebuergesch
English
to relieve of
Français
décharger (de)
Deutsch
befreien (von)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
entbonnen; entbonn

Aussprooch (IPA)

[æntbˈɑnən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
entbinden (von); befreien (von)
Français
libérer (de); décharger (de) (d'une fonction)
English
to relieve of (a position)
Português
exonerar (de); desobrigar (de) (de uma função)
Nederlands
ontslaan (van); ontheffen (van)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • entbann
  • entbannen
  • entbannen (vun)
  • entbannt
  • entbënns
  • entbënnt
  • entbonn
  • entbonnen

Beispillsätz

  1. d'Ministesch huet de Beamte vun senge Funktiounen entbonnen

    Bedeitung: libérer (de); décharger (de)

Konjugatioun

Infinitiv
entbannen
Partizip
entbonnen / entbonn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
entbannen
du
entbënns
hien / hatt / si
entbënnt
mir
entbannen
dir
entbannt
si
entbannen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn entbonnen / entbonn
du
hues entbonnen / entbonn
hien / hatt / si
huet entbonnen / entbonn
mir
hunn entbonnen / entbonn
dir
hutt entbonnen / entbonn
si
hunn entbonnen / entbonn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat entbonnen / entbonn
du
has entbonnen / entbonn
hien / hatt / si
hat entbonnen / entbonn
mir
haten entbonnen / entbonn
dir
hat entbonnen / entbonn
si
haten entbonnen / entbonn
Conditionnel · Present
ech
géif / géing entbannen
du
géifs / géings entbannen
hien / hatt / si
géif / géing entbannen
mir
géifen / géingen entbannen
dir
géift / géingt entbannen
si
géifen / géingen entbannen
Conditionnel · Passé
ech
hätt entbonnen / entbonn
du
häss entbonnen / entbonn
hien / hatt / si
hätt entbonnen / entbonn
mir
hätten entbonnen / entbonn
dir
hätt entbonnen / entbonn
si
hätten entbonnen / entbonn
Imperativ · Present
du
entbann!
dir
entbannt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →