entgoen

Lëtzebuergesch

English: to escape; to be spared
Français: échapper à
Deutsch: entgehen

Type: VRB
Auxiliary: sinn
Participe passé: entgaangen; entgaang

Aussprache (IPA)

[æntɡˈoːən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch: entgehen (unbemerkt bleiben)
Français: échapper à (ne pas être remarqué)
English: to escape (to fail to be noticed)
Português: escapar (a) (passar despercebido)
Nederlands: ontgaan (niet worden opgemerkt)

Bedeutung 2

Deutsch: entgehen (verschont bleiben)
Français: échapper à (être épargné)
English: to escape; to be spared
Português: escapar a (livrar-se de)
Nederlands: ontlopen (ontsnappen aan)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

entgaang
entgaangen
entgees
entgeet
entgéi
entgéing
entgéingen
entgéings
entgéingt
entgi
entginn
entgitt
entgoen
entgoung
entgoungen
entgoungs
entgoungt

Anwendungsbeispiele

eisem Chef entgeet näischt!
Bedeutung 1: entgehen
déi zwee Schreiffeeler si mir entgaangen
Bedeutung 1: entgehen
du entgees denger Strof net!
Bedeutung 2: entgehen
meng Eltere wollten sech dee Concert net entgoe loossen
umgangssprachlich
Bedeutung 2: entgehen

Konjugation

Infinitiv: entgoen
Partizip Perfekt: entgaangen / entgaang
Hilfsverb: sinn

Indikativ · Präsens

ech: entginn
du: entgees
hien / hatt / si: entgeet
mir: entginn
dir: entgitt
si: entginn

Indikativ · Präteritum

ech: entgoung
du: entgoungs
hien / hatt / si: entgoung
mir: entgoungen
dir: entgoungt
si: entgoungen

Indikativ · Perfekt

ech: sinn entgaangen / entgaang
du: bass entgaangen / entgaang
hien / hatt / si: ass entgaangen / entgaang
mir: sinn entgaangen / entgaang
dir: sidd entgaangen / entgaang
si: sinn entgaangen / entgaang

Indikativ · Plusquamperfekt

ech: war entgaangen / entgaang
du: waars entgaangen / entgaang
hien / hatt / si: war entgaangen / entgaang
mir: waren entgaangen / entgaang
dir: waart entgaangen / entgaang
si: waren entgaangen / entgaang

Konditional · presentSimple

ech: entgéing
du: entgéings
hien / hatt / si: entgéing
mir: entgéingen
dir: entgéingt
si: entgéingen

Konditional · Gegenwart

ech: géif / géing entgoen
du: géifs / géings entgoen
hien / hatt / si: géif / géing entgoen
mir: géifen / géingen entgoen
dir: géift / géingt entgoen
si: géifen / géingen entgoen

Konditional · Vergangenheit

ech: wier entgaangen / entgaang
du: wiers entgaangen / entgaang
hien / hatt / si: wier entgaangen / entgaang
mir: wieren entgaangen / entgaang
dir: wiert entgaangen / entgaang
si: wieren entgaangen / entgaang

Imperativ · Präsens

du: entgéi!
dir: entgitt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →