entgoen

Lëtzebuergesch
English
to escape; to be spared
Français
échapper à
Deutsch
entgehen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
entgaangen; entgaang

Prononciation (API)

[æntɡˈoːən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
entgehen (unbemerkt bleiben)
Français
échapper à (ne pas être remarqué)
English
to escape (to fail to be noticed)
Português
escapar (a) (passar despercebido)
Nederlands
ontgaan (niet worden opgemerkt)

Sens 2

Deutsch
entgehen (verschont bleiben)
Français
échapper à (être épargné)
English
to escape; to be spared
Português
escapar a (livrar-se de)
Nederlands
ontlopen (ontsnappen aan)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • entgaang
  • entgaangen
  • entgees
  • entgeet
  • entgéi
  • entgéing
  • entgéingen
  • entgéings
  • entgéingt
  • entgi
  • entginn
  • entgitt
  • entgoen
  • entgoung
  • entgoungen
  • entgoungs
  • entgoungt

Exemples d’utilisation

  1. eisem Chef entgeet näischt!

    Sens 1: échapper à

  2. déi zwee Schreiffeeler si mir entgaangen

    Sens 1: échapper à

  3. du entgees denger Strof net!

    Sens 2: échapper à

  4. meng Eltere wollten sech dee Concert net entgoe loossen

    familier

    Sens 2: échapper à

Conjugaison

Infinitif
entgoen
Participe passé
entgaangen / entgaang
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
entginn
du
entgees
hien / hatt / si
entgeet
mir
entginn
dir
entgitt
si
entginn
Indicatif · Prétérit
ech
entgoung
du
entgoungs
hien / hatt / si
entgoung
mir
entgoungen
dir
entgoungt
si
entgoungen
Indicatif · Passé composé
ech
sinn entgaangen / entgaang
du
bass entgaangen / entgaang
hien / hatt / si
ass entgaangen / entgaang
mir
sinn entgaangen / entgaang
dir
sidd entgaangen / entgaang
si
sinn entgaangen / entgaang
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war entgaangen / entgaang
du
waars entgaangen / entgaang
hien / hatt / si
war entgaangen / entgaang
mir
waren entgaangen / entgaang
dir
waart entgaangen / entgaang
si
waren entgaangen / entgaang
Conditionnel · presentSimple
ech
entgéing
du
entgéings
hien / hatt / si
entgéing
mir
entgéingen
dir
entgéingt
si
entgéingen
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing entgoen
du
géifs / géings entgoen
hien / hatt / si
géif / géing entgoen
mir
géifen / géingen entgoen
dir
géift / géingt entgoen
si
géifen / géingen entgoen
Conditionnel · Passé
ech
wier entgaangen / entgaang
du
wiers entgaangen / entgaang
hien / hatt / si
wier entgaangen / entgaang
mir
wieren entgaangen / entgaang
dir
wiert entgaangen / entgaang
si
wieren entgaangen / entgaang
Impératif · Présent
du
entgéi!
dir
entgitt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →