LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to detect
- Français
- distinguer
- Deutsch
- heraushören
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- eraushéieren; erausgehéiert
eraushéieren
Aussprooch (IPA)
[əʀˈæːʊshɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- heraushören
- Français
- percevoir; distinguer (un son, une nuance)
- English
- to detect (to hear)
- Português
- ouvir; distinguir (um som, uma diferença subtil)
- Nederlands
- er bovenuit horen; beluisteren ((er)uit opmaken)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- erausgehéiert
- erausgehéiertem
- erausgehéierten
- erausgehéierter
- eraushéieren
- eraushéiers
- eraushéiert
- erauszehéieren
Beispillsätz
mir hunn déi falsch Téin direkt eraushéieren
Bedeitung: percevoir; distinguer
aus hirer Ried konnt een eng Grëtz Ironie eraushéieren
Bedeitung: percevoir; distinguer
Konjugatioun
- Infinitiv
- eraushéieren
- Partizip
- eraushéieren / erausgehéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- héieren eraus
- du
- héiers eraus
- hien / hatt / si
- héiert eraus
- mir
- héieren eraus
- dir
- héiert eraus
- si
- héieren eraus
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn eraushéieren / erausgehéiert
- du
- hues eraushéieren / erausgehéiert
- hien / hatt / si
- huet eraushéieren / erausgehéiert
- mir
- hunn eraushéieren / erausgehéiert
- dir
- hutt eraushéieren / erausgehéiert
- si
- hunn eraushéieren / erausgehéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat eraushéieren / erausgehéiert
- du
- has eraushéieren / erausgehéiert
- hien / hatt / si
- hat eraushéieren / erausgehéiert
- mir
- haten eraushéieren / erausgehéiert
- dir
- hat eraushéieren / erausgehéiert
- si
- haten eraushéieren / erausgehéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing eraushéieren
- du
- géifs / géings eraushéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing eraushéieren
- mir
- géifen / géingen eraushéieren
- dir
- géift / géingt eraushéieren
- si
- géifen / géingen eraushéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt eraushéieren / erausgehéiert
- du
- häss eraushéieren / erausgehéiert
- hien / hatt / si
- hätt eraushéieren / erausgehéiert
- mir
- hätten eraushéieren / erausgehéiert
- dir
- hätt eraushéieren / erausgehéiert
- si
- hätten eraushéieren / erausgehéiert
Imperativ · Present
- du
- héier eraus!
- dir
- héiert eraus!