erausrutschen

Lëtzebuergesch
English
to slip out
Français
glisser; échapper
Deutsch
herausrutschen; entfahren
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
erausgerutscht

Aussprooch (IPA)

[əʀˈæːʊsʀutʃən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erausgerutscht
  • erausrutschen
  • erausrutschs
  • erausrutscht
  • erauszerutschen

Konjugatioun

Infinitiv
erausrutschen
Partizip
erausgerutscht
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
rutschen eraus
du
rutschs eraus
hien / hatt / si
rutscht eraus
mir
rutschen eraus
dir
rutscht eraus
si
rutschen eraus
Indikativ · Passé composé
ech
sinn erausgerutscht
du
bass erausgerutscht
hien / hatt / si
ass erausgerutscht
mir
sinn erausgerutscht
dir
sidd erausgerutscht
si
sinn erausgerutscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war erausgerutscht
du
waars erausgerutscht
hien / hatt / si
war erausgerutscht
mir
waren erausgerutscht
dir
waart erausgerutscht
si
waren erausgerutscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erausrutschen
du
géifs / géings erausrutschen
hien / hatt / si
géif / géing erausrutschen
mir
géifen / géingen erausrutschen
dir
géift / géingt erausrutschen
si
géifen / géingen erausrutschen
Conditionnel · Passé
ech
wier erausgerutscht
du
wiers erausgerutscht
hien / hatt / si
wier erausgerutscht
mir
wieren erausgerutscht
dir
wiert erausgerutscht
si
wieren erausgerutscht
Imperativ · Present
du
rutsch eraus!
dir
rutscht eraus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →