erbäilackelen

Lëtzebuergesch
English
to tempt over
Français
appâter
Deutsch
herbeilocken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erbäigelackelt

Aussprooch (IPA)

[ɐbˈæːɪlɑkələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
herbeilocken
Français
attirer; appâter
English
to entice over; to tempt over
Português
atrair (fazer aproximar)
Nederlands
aanlokken

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erbäigelackelt
  • erbäigelackeltem
  • erbäigelackelten
  • erbäigelackelter
  • erbäilackelen
  • erbäilackels
  • erbäilackelt
  • erbäizelackelen

Beispillsätz

  1. dem Noper seng Kaz hunn ech nach ni erbäigelackelt kritt

    Bedeitung: attirer; appâter

Konjugatioun

Infinitiv
erbäilackelen
Partizip
erbäigelackelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
lackelen erbäi
du
lackels erbäi
hien / hatt / si
lackelt erbäi
mir
lackelen erbäi
dir
lackelt erbäi
si
lackelen erbäi
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erbäigelackelt
du
hues erbäigelackelt
hien / hatt / si
huet erbäigelackelt
mir
hunn erbäigelackelt
dir
hutt erbäigelackelt
si
hunn erbäigelackelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erbäigelackelt
du
has erbäigelackelt
hien / hatt / si
hat erbäigelackelt
mir
haten erbäigelackelt
dir
hat erbäigelackelt
si
haten erbäigelackelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erbäilackelen
du
géifs / géings erbäilackelen
hien / hatt / si
géif / géing erbäilackelen
mir
géifen / géingen erbäilackelen
dir
géift / géingt erbäilackelen
si
géifen / géingen erbäilackelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt erbäigelackelt
du
häss erbäigelackelt
hien / hatt / si
hätt erbäigelackelt
mir
hätten erbäigelackelt
dir
hätt erbäigelackelt
si
hätten erbäigelackelt
Imperativ · Present
du
lackel erbäi!
dir
lackelt erbäi!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →