erëmbaalgen

Lëtzebuergesch
English
to tussle around
Français
se battre
Deutsch
herumbalgen; sich anhaltend, dauernd mit jemandem balgen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erëmgebaalgt

Aussprooch (IPA)

[əʀˈəmbaːlʑən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erëmbaalgen
  • erëmbaalgs
  • erëmbaalgt
  • erëmgebaalgt
  • erëmzebaalgen

Konjugatioun

Infinitiv
erëmbaalgen
Partizip
erëmgebaalgt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
baalgen erëm
du
baalgs erëm
hien / hatt / si
baalgt erëm
mir
baalgen erëm
dir
baalgt erëm
si
baalgen erëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erëmgebaalgt
du
hues erëmgebaalgt
hien / hatt / si
huet erëmgebaalgt
mir
hunn erëmgebaalgt
dir
hutt erëmgebaalgt
si
hunn erëmgebaalgt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erëmgebaalgt
du
has erëmgebaalgt
hien / hatt / si
hat erëmgebaalgt
mir
haten erëmgebaalgt
dir
hat erëmgebaalgt
si
haten erëmgebaalgt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erëmbaalgen
du
géifs / géings erëmbaalgen
hien / hatt / si
géif / géing erëmbaalgen
mir
géifen / géingen erëmbaalgen
dir
géift / géingt erëmbaalgen
si
géifen / géingen erëmbaalgen
Conditionnel · Passé
ech
hätt erëmgebaalgt
du
häss erëmgebaalgt
hien / hatt / si
hätt erëmgebaalgt
mir
hätten erëmgebaalgt
dir
hätt erëmgebaalgt
si
hätten erëmgebaalgt
Imperativ · Present
du
baalg erëm!
dir
baalgt erëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →