erëmdokteren

Lëtzebuergesch
English
to tinker [or fiddle] about with sth
Français
bricoler après qc
Deutsch
herumdoktern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erëmgedoktert

Aussprache (IPA)

[əʀˈəmdoktəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • erëmdokteren
  • erëmdokters
  • erëmdoktert
  • erëmgedoktert
  • erëmzedokteren

Konjugation

Infinitiv
erëmdokteren
Partizip Perfekt
erëmgedoktert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
dokteren erëm
du
dokters erëm
hien / hatt / si
doktert erëm
mir
dokteren erëm
dir
doktert erëm
si
dokteren erëm
Indikativ · Perfekt
ech
hunn erëmgedoktert
du
hues erëmgedoktert
hien / hatt / si
huet erëmgedoktert
mir
hunn erëmgedoktert
dir
hutt erëmgedoktert
si
hunn erëmgedoktert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat erëmgedoktert
du
has erëmgedoktert
hien / hatt / si
hat erëmgedoktert
mir
haten erëmgedoktert
dir
hat erëmgedoktert
si
haten erëmgedoktert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing erëmdokteren
du
géifs / géings erëmdokteren
hien / hatt / si
géif / géing erëmdokteren
mir
géifen / géingen erëmdokteren
dir
géift / géingt erëmdokteren
si
géifen / géingen erëmdokteren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt erëmgedoktert
du
häss erëmgedoktert
hien / hatt / si
hätt erëmgedoktert
mir
hätten erëmgedoktert
dir
hätt erëmgedoktert
si
hätten erëmgedoktert
Imperativ · Präsens
du
dokter erëm!
dir
doktert erëm!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →