erëmdokteren

Lëtzebuergesch
English
to tinker [or fiddle] about with sth
Français
bricoler après qc
Deutsch
herumdoktern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erëmgedoktert

Aussprooch (IPA)

[əʀˈəmdoktəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erëmdokteren
  • erëmdokters
  • erëmdoktert
  • erëmgedoktert
  • erëmzedokteren

Konjugatioun

Infinitiv
erëmdokteren
Partizip
erëmgedoktert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dokteren erëm
du
dokters erëm
hien / hatt / si
doktert erëm
mir
dokteren erëm
dir
doktert erëm
si
dokteren erëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erëmgedoktert
du
hues erëmgedoktert
hien / hatt / si
huet erëmgedoktert
mir
hunn erëmgedoktert
dir
hutt erëmgedoktert
si
hunn erëmgedoktert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erëmgedoktert
du
has erëmgedoktert
hien / hatt / si
hat erëmgedoktert
mir
haten erëmgedoktert
dir
hat erëmgedoktert
si
haten erëmgedoktert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erëmdokteren
du
géifs / géings erëmdokteren
hien / hatt / si
géif / géing erëmdokteren
mir
géifen / géingen erëmdokteren
dir
géift / géingt erëmdokteren
si
géifen / géingen erëmdokteren
Conditionnel · Passé
ech
hätt erëmgedoktert
du
häss erëmgedoktert
hien / hatt / si
hätt erëmgedoktert
mir
hätten erëmgedoktert
dir
hätt erëmgedoktert
si
hätten erëmgedoktert
Imperativ · Present
du
dokter erëm!
dir
doktert erëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →