erféieren

Lëtzebuergesch
English
to scare; to get a fright
Français
effrayer; s'effrayer
Deutsch
erschrecken
Type
VRB
Synonym
sech erschrecken; erschrecken
Auxiliary
sinn
Participe passé
erféiert; erféiert

Pronunciation (IPA)

[ɐfˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
erschrecken
Français
effrayer
English
to frighten; to scare
Português
assustar
Nederlands
laten schrikken; aan het schrikken maken

Synonyms

erschrecken

Meaning 2

Deutsch
erschrecken (einen Schrecken bekommen)
Français
s'effrayer
English
to get a fright
Português
assustar-se
Nederlands
schrikken

Synonyms

sech erschrecken

Meaning 3

Deutsch
erschrecken (einen Schrecken bekommen)
Français
s'effrayer
English
to get a fright
Português
assustar-se
Nederlands
schrikken

Synonyms

erschrecken

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • erféier
  • erféieren
  • erféiers
  • erféiert
  • erféiertem
  • erféierten
  • erféierter
  • sech erféieren

Example sentences

  1. dee Spëtzbouf huet d'Nopere mat Knupperten erféiert !

    Meaning 1: to frighten; to scare

  2. do hat ech mech awer ellen erféiert !

    Meaning 2: to get a fright

  3. ech erféieren all Kéier, wann den Telefon rabbelt

    Meaning 3: to get a fright

  4. erféier net, wann ech d'Dier zouknuppen!

    Meaning 3: to get a fright

Verb conjugation

Infinitive
erféieren
Past participle
erféiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
erféieren (mech)
du
erféiers (dech)
hien / hatt / si
erféiert (sech)
mir
erféieren (eis)
dir
erféiert (iech)
si
erféieren (sech)
Indicative · Perfect
ech
hunn (mech) erféiert
du
hues (dech) erféiert
hien / hatt / si
huet (sech) erféiert
mir
hunn (eis) erféiert
dir
hutt (iech) erféiert
si
hunn (sech) erféiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat (mech) erféiert
du
has (dech) erféiert
hien / hatt / si
hat (sech) erféiert
mir
haten (eis) erféiert
dir
hat (iech) erféiert
si
haten (sech) erféiert
Conditional · Present
ech
géif / géing (mech) erféieren
du
géifs / géings (dech) erféieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erféieren
mir
géifen / géingen (eis) erféieren
dir
géift / géingt (iech) erféieren
si
géifen / géingen (sech) erféieren
Conditional · Past
ech
hätt (mech) erféiert
du
häss (dech) erféiert
hien / hatt / si
hätt (sech) erféiert
mir
hätten (eis) erféiert
dir
hätt (iech) erféiert
si
hätten (sech) erféiert
Imperative · Present
du
erféier (dech)!
dir
erféiert (iech)!
Indicative · Present
ech
erféieren
du
erféiers
hien / hatt / si
erféiert
mir
erféieren
dir
erféiert
si
erféieren
Indicative · Perfect
ech
sinn erféiert
du
bass erféiert
hien / hatt / si
ass erféiert
mir
sinn erféiert
dir
sidd erféiert
si
sinn erféiert
Indicative · Pluperfect
ech
war erféiert
du
waars erféiert
hien / hatt / si
war erféiert
mir
waren erféiert
dir
waart erféiert
si
waren erféiert
Conditional · Present
ech
géif / géing erféieren
du
géifs / géings erféieren
hien / hatt / si
géif / géing erféieren
mir
géifen / géingen erféieren
dir
géift / géingt erféieren
si
géifen / géingen erféieren
Conditional · Past
ech
wier erféiert
du
wiers erféiert
hien / hatt / si
wier erféiert
mir
wieren erféiert
dir
wiert erféiert
si
wieren erféiert
Imperative · Present
du
erféier!
dir
erféiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →