LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to scare; to get a fright
- Français
- effrayer; s'effrayer
- Deutsch
- erschrecken
- Type
- VRB
- Synonym
- sech erschrecken; erschrecken
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- erféiert; erféiert
erféieren
Aussprooch (IPA)
[ɐfˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- erschrecken
- Français
- effrayer
- English
- to frighten; to scare
- Português
- assustar
- Nederlands
- laten schrikken; aan het schrikken maken
Synonymer
erschrecken
Bedeitung 2
- Deutsch
- erschrecken (einen Schrecken bekommen)
- Français
- s'effrayer
- English
- to get a fright
- Português
- assustar-se
- Nederlands
- schrikken
Synonymer
sech erschrecken
Bedeitung 3
- Deutsch
- erschrecken (einen Schrecken bekommen)
- Français
- s'effrayer
- English
- to get a fright
- Português
- assustar-se
- Nederlands
- schrikken
Synonymer
erschrecken
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- erféier
- erféieren
- erféiers
- erféiert
- erféiertem
- erféierten
- erféierter
- sech erféieren
Beispillsätz
dee Spëtzbouf huet d'Nopere mat Knupperten erféiert !
Bedeitung 1: effrayer
do hat ech mech awer ellen erféiert !
Bedeitung 2: s'effrayer
ech erféieren all Kéier, wann den Telefon rabbelt
Bedeitung 3: s'effrayer
erféier net, wann ech d'Dier zouknuppen!
Bedeitung 3: s'effrayer
Konjugatioun
- Infinitiv
- erféieren
- Partizip
- erféiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- erféieren (mech)
- du
- erféiers (dech)
- hien / hatt / si
- erféiert (sech)
- mir
- erféieren (eis)
- dir
- erféiert (iech)
- si
- erféieren (sech)
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn (mech) erféiert
- du
- hues (dech) erféiert
- hien / hatt / si
- huet (sech) erféiert
- mir
- hunn (eis) erféiert
- dir
- hutt (iech) erféiert
- si
- hunn (sech) erféiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat (mech) erféiert
- du
- has (dech) erféiert
- hien / hatt / si
- hat (sech) erféiert
- mir
- haten (eis) erféiert
- dir
- hat (iech) erféiert
- si
- haten (sech) erféiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing (mech) erféieren
- du
- géifs / géings (dech) erféieren
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) erféieren
- mir
- géifen / géingen (eis) erféieren
- dir
- géift / géingt (iech) erféieren
- si
- géifen / géingen (sech) erféieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt (mech) erféiert
- du
- häss (dech) erféiert
- hien / hatt / si
- hätt (sech) erféiert
- mir
- hätten (eis) erféiert
- dir
- hätt (iech) erféiert
- si
- hätten (sech) erféiert
Imperativ · Present
- du
- erféier (dech)!
- dir
- erféiert (iech)!
Indikativ · Present
- ech
- erféieren
- du
- erféiers
- hien / hatt / si
- erféiert
- mir
- erféieren
- dir
- erféiert
- si
- erféieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- sinn erféiert
- du
- bass erféiert
- hien / hatt / si
- ass erféiert
- mir
- sinn erféiert
- dir
- sidd erféiert
- si
- sinn erféiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war erféiert
- du
- waars erféiert
- hien / hatt / si
- war erféiert
- mir
- waren erféiert
- dir
- waart erféiert
- si
- waren erféiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing erféieren
- du
- géifs / géings erféieren
- hien / hatt / si
- géif / géing erféieren
- mir
- géifen / géingen erféieren
- dir
- géift / géingt erféieren
- si
- géifen / géingen erféieren
Conditionnel · Passé
- ech
- wier erféiert
- du
- wiers erféiert
- hien / hatt / si
- wier erféiert
- mir
- wieren erféiert
- dir
- wiert erféiert
- si
- wieren erféiert
Imperativ · Present
- du
- erféier!
- dir
- erféiert!