erfëllen

Lëtzebuergesch
English
to satisfy; to fulfil; to become true
Français
remplir; combler; se réaliser
Deutsch
erfüllen; sich erfüllen
Type
VRB
Synonym
ausfëllen
Auxiliary
hunn
Participe passé
erfëllt

Aussprooch (IPA)

[ɐfˈələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
erfüllen (nachkommen)
Français
accomplir; remplir (satisfaire à)
English
to fulfil; to carry out; to satisfy
Português
cumprir; preencher (satisfazer)
Nederlands
vervullen; voldoen aan

Bedeitung 2

Deutsch
erfüllen (zufriedenstellen)
Français
combler (satisfaire entièrement)
English
to fulfil (to satisfy)
Português
encher de satisfação
Nederlands
bevredigen (tot tevredenheid stemmen)

Synonymer

ausfëllen

Bedeitung 3

Deutsch
sich erfüllen
Français
se réaliser (se concrétiser)
English
to be fulfilled; to become true
Português
cumprir-se; realizar-se
Nederlands
in vervulling gaan (zich verwezenlijken)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erfëll
  • erfëllen
  • erfëlls
  • erfëllt
  • erfëlltem
  • erfëllten
  • erfëllter
  • sech erfëllen

Beispillsätz

  1. eis Elteren hunn hir Flicht nach ëmmer erfëllt

    Bedeitung 1: accomplir; remplir

  2. d'Maschinn ass zwar al, mee se erfëllt hiren Zweck

    Bedeitung 1: accomplir; remplir

  3. dir erfëllt déi néideg Konditiounen net!

    Bedeitung 1: accomplir; remplir

  4. mäi Beruff erfëllt mech

    Bedeitung 2: combler

  5. däin Dram wäert sech wuel ni erfëllen

    Bedeitung 3: se réaliser

Konjugatioun

Infinitiv
erfëllen
Partizip
erfëllt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
erfëllen
du
erfëlls
hien / hatt / si
erfëllt (sech)
mir
erfëllen
dir
erfëllt
si
erfëllen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erfëllt
du
hues erfëllt
hien / hatt / si
huet (sech) erfëllt
mir
hunn erfëllt
dir
hutt erfëllt
si
hunn (sech) erfëllt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erfëllt
du
has erfëllt
hien / hatt / si
hat (sech) erfëllt
mir
haten erfëllt
dir
hat erfëllt
si
haten (sech) erfëllt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erfëllen
du
géifs / géings erfëllen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erfëllen
mir
géifen / géingen erfëllen
dir
géift / géingt erfëllen
si
géifen / géingen (sech) erfëllen
Conditionnel · Passé
ech
hätt erfëllt
du
häss erfëllt
hien / hatt / si
hätt (sech) erfëllt
mir
hätten erfëllt
dir
hätt erfëllt
si
hätten (sech) erfëllt
Imperativ · Present
du
erfëll!
dir
erfëllt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →