erginn

Lëtzebuergesch
English
to reveal; to surrender; to result from; to accept unwillingly
Français
révéler; se rendre; s'ensuivre de; se résigner à
Deutsch
ergeben; sich ergeben; sich ergeben aus; sich fügen (in)
Type
VRB
Synonym
sech resultéieren aus
Auxiliary
hunn
Participe passé
erginn

Aussprache (IPA)

[ɐɡˈin]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
ergeben (zeigen, zum Resultat haben)
Français
révéler (montrer, dévoiler)
English
to reveal (to make known)
Português
revelar (mostrar, ter por resultado)
Nederlands
aan het licht brengen (onthullen)

Bedeutung 2

Deutsch
sich ergeben (kapitulieren)
Français
se rendre (céder, capituler)
English
to give up; to surrender
Português
render-se (ceder, capitular)
Nederlands
zich overgeven; capituleren

Bedeutung 3

Deutsch
sich ergeben aus
Français
s'ensuivre de
English
to result from
Português
decorrer de; resultar de
Nederlands
volgen uit; voortkomen uit

Synonyme

sech resultéieren aus

Bedeutung 4

Deutsch
sich ergeben (in); sich fügen (in)
Français
se résigner à
English
to resign oneself to; to accept unwillingly
Português
resignar-se com
Nederlands
berusten in; zich schikken in/naar

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ergëff
  • ergéif
  • ergéifen
  • ergéifs
  • ergéift
  • ergëss
  • ergëtt
  • ergi
  • erginn
  • ergitt
  • ergouf
  • ergoufen
  • ergoufs
  • ergouft
  • sech erginn
  • sech erginn an
  • sech erginn aus

Anwendungsbeispiele

  1. der Journalistin hir Recherchen hunn erginn , datt d'Firma lusch Geschäfter mécht

    Bedeutung 1: ergeben

  2. ech ergi mech!

    Bedeutung 2: sich ergeben

  3. d'Zaldoten hunn sech erginn

    Bedeutung 2: sich ergeben

  4. dat eent ergëtt sech aus deem aneren

    Bedeutung 3: sich ergeben aus

  5. dat huet sech esou erginn

    Bedeutung 3: sich ergeben aus

  6. ech hu mech schlussendlech dran erginn , datt ech iwwer d'Feierdeeg muss schaffen

    Bedeutung 4: sich ergeben (in); sich fügen (in)

Konjugation

Infinitiv
erginn
Partizip Perfekt
erginn
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erginn (mech)
du
ergëss (dech)
hien / hatt / si
ergëtt (sech)
mir
erginn (eis)
dir
ergitt (iech)
si
erginn (sech)
Indikativ · Präteritum
ech
ergouf (mech)
du
ergoufs (dech)
hien / hatt / si
ergouf (sech)
mir
ergoufen (eis)
dir
ergouft (iech)
si
ergoufen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) erginn
du
hues (dech) erginn
hien / hatt / si
huet (sech) erginn
mir
hunn (eis) erginn
dir
hutt (iech) erginn
si
hunn (sech) erginn
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) erginn
du
has (dech) erginn
hien / hatt / si
hat (sech) erginn
mir
haten (eis) erginn
dir
hat (iech) erginn
si
haten (sech) erginn
Konditional · presentSimple
ech
ergéif (mech)
du
ergéifs (dech)
hien / hatt / si
ergéif (sech)
mir
ergéifen (eis)
dir
ergéift (iech)
si
ergéifen (sech)
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) erginn
du
géifs / géings (dech) erginn
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erginn
mir
géifen / géingen (eis) erginn
dir
géift / géingt (iech) erginn
si
géifen / géingen (sech) erginn
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) erginn
du
häss (dech) erginn
hien / hatt / si
hätt (sech) erginn
mir
hätten (eis) erginn
dir
hätt (iech) erginn
si
hätten (sech) erginn
Imperativ · Präsens
du
ergëff (dech)!
dir
ergitt (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →