erkalen

Lëtzebuergesch
English
to catch a cold; to get something cold; to be killed by frost
Français
attraper froid; attraper froid à quelque chose; geler
Deutsch
sich erkälten; sich etwas erkälten; erfrieren
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
erkaalt; erkaalt

Aussprache (IPA)

[ɐkˈaːlən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
sich erkälten
Français
attraper froid
English
to catch a cold
Português
constipar-se
Nederlands
verkouden worden (kou vatten)

Bedeutung 2

Deutsch
sich etwas erkälten
Français
attraper froid à quelque chose
English
to get something cold
Português
apanhar frio em algo
Nederlands
kou vatten op; koude (oren, handen, voeten enz.) krijgen

Bedeutung 3

Deutsch
erfrieren
Français
mourir de froid; geler
English
to be killed by frost
Português
morrer de frio; gelar
Nederlands
bevriezen

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • erkaals
  • erkaalt
  • erkaaltem
  • erkaalten
  • erkaalter
  • erkal
  • erkalen
  • sech eppes erkalen
  • sech erkalen

Anwendungsbeispiele

  1. bei deem Wieder ass et kee Wonner, datt mir eis all erkaalt hunn

    Bedeutung 1: sich erkälten

  2. déi eppes un, soss erkaals de dech!

    Bedeutung 1: sich erkälten

  3. bei deenen Temperature kann een sech dobausse ganz schéin d'Oueren erkalen

    Bedeutung 2: sich etwas erkälten

  4. d'Blumme sinn um Balcon erkaalt

    Bedeutung 3: erfrieren

Konjugation

Infinitiv
erkalen
Partizip Perfekt
erkaalt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erkalen (mech)
du
erkaals (dech)
hien / hatt / si
erkaalt (sech)
mir
erkalen (eis)
dir
erkaalt (iech)
si
erkalen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) erkaalt
du
hues (dech) erkaalt
hien / hatt / si
huet (sech) erkaalt
mir
hunn (eis) erkaalt
dir
hutt (iech) erkaalt
si
hunn (sech) erkaalt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) erkaalt
du
has (dech) erkaalt
hien / hatt / si
hat (sech) erkaalt
mir
haten (eis) erkaalt
dir
hat (iech) erkaalt
si
haten (sech) erkaalt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) erkalen
du
géifs / géings (dech) erkalen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erkalen
mir
géifen / géingen (eis) erkalen
dir
géift / géingt (iech) erkalen
si
géifen / géingen (sech) erkalen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) erkaalt
du
häss (dech) erkaalt
hien / hatt / si
hätt (sech) erkaalt
mir
hätten (eis) erkaalt
dir
hätt (iech) erkaalt
si
hätten (sech) erkaalt
Imperativ · Präsens
du
erkal (dech)!
dir
erkaalt (iech)!
Indikativ · Präsens
hien / hatt / si
erkaalt
si
erkalen
Indikativ · Perfekt
hien / hatt / si
ass erkaalt
si
sinn erkaalt
Indikativ · Plusquamperfekt
hien / hatt / si
war erkaalt
si
waren erkaalt
Konditional · Gegenwart
hien / hatt / si
géif / géing erkalen
si
géifen / géingen erkalen
Konditional · Vergangenheit
hien / hatt / si
wier erkaalt
si
wieren erkaalt

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →