erleeën

Lëtzebuergesch
English
to fall victim to sth
Français
succomber
Deutsch
erliegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erluecht

Aussprooch (IPA)

[ɐlˈeːən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erlee
  • erleeën
  • erlees
  • erleet
  • erluecht

Konjugatioun

Infinitiv
erleeën
Partizip
erluecht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
erleeën
du
erlees
hien / hatt / si
erleet
mir
erleeën
dir
erleet
si
erleeën
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erluecht
du
hues erluecht
hien / hatt / si
huet erluecht
mir
hunn erluecht
dir
hutt erluecht
si
hunn erluecht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erluecht
du
has erluecht
hien / hatt / si
hat erluecht
mir
haten erluecht
dir
hat erluecht
si
haten erluecht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erleeën
du
géifs / géings erleeën
hien / hatt / si
géif / géing erleeën
mir
géifen / géingen erleeën
dir
géift / géingt erleeën
si
géifen / géingen erleeën
Conditionnel · Passé
ech
hätt erluecht
du
häss erluecht
hien / hatt / si
hätt erluecht
mir
hätten erluecht
dir
hätt erluecht
si
hätten erluecht
Imperativ · Present
du
erlee!
dir
erleet!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →