eroplafen

Lëtzebuergesch
English
to run up
Français
monter (en courant)
Deutsch
hinauflaufen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropgelaf

Aussprooch (IPA)

[əʀˈoplaːfən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
herauflaufen; hinauflaufen
Français
monter (en courant)
English
to run up
Português
subir (a correr)
Nederlands
naar boven rennen ((een helling) op rennen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • eropgelaf
  • eroplaaft
  • eroplafen
  • eropleefs
  • eropleeft
  • eropzelafen

Beispillsätz

  1. d'Kanner sinn de Bierg eropgelaf , esoubal se déi éischt Ballone gesinn hunn

    Bedeitung: monter (en courant)

Konjugatioun

Infinitiv
eroplafen
Partizip
eropgelaf
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
lafen erop
du
leefs erop
hien / hatt / si
leeft erop
mir
lafen erop
dir
laaft erop
si
lafen erop
Indikativ · Passé composé
ech
sinn eropgelaf
du
bass eropgelaf
hien / hatt / si
ass eropgelaf
mir
sinn eropgelaf
dir
sidd eropgelaf
si
sinn eropgelaf
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war eropgelaf
du
waars eropgelaf
hien / hatt / si
war eropgelaf
mir
waren eropgelaf
dir
waart eropgelaf
si
waren eropgelaf
Conditionnel · Present
ech
géif / géing eroplafen
du
géifs / géings eroplafen
hien / hatt / si
géif / géing eroplafen
mir
géifen / géingen eroplafen
dir
géift / géingt eroplafen
si
géifen / géingen eroplafen
Conditionnel · Passé
ech
wier eropgelaf
du
wiers eropgelaf
hien / hatt / si
wier eropgelaf
mir
wieren eropgelaf
dir
wiert eropgelaf
si
wieren eropgelaf
Imperativ · Present
du
laf erop!
dir
laaft erop!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →