eroprullen
Lëtzebuergesch
- English
- to roll up
- Français
- faire monter; monter
- Deutsch
- hinaufrollen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- eropgerullt; eropgerullt
Aussprooch (IPA)
[əʀˈopʀulən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- heraufrollen; hinaufrollen
- Français
- faire monter (en roulant)
- English
- to roll up (to push up)
- Português
- fazer subir; fazer rolar (para cima)
- Nederlands
- naar boven rollen
Bedeitung 2
- Deutsch
- heraufrollen; hinaufrollen
- Français
- monter (en roulant)
- English
- to roll up (to move up)
- Português
- subir; rolar (para cima)
- Nederlands
- naar boven rollen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- eropgerullt
- eropgerulltem
- eropgerullten
- eropgerullter
- eroprullen
- eroprulls
- eroprullt
- eropzerullen
Beispillsätz
d'Kanner hunn sech ameséiert, déi déck Schnéibull den Hiwwel eropzerullen
Bedeitung 1: faire monter
op der Keelebunn rullen d'Klatze vum selwen an den Trach erop
Bedeitung 2: monter
Konjugatioun
- Infinitiv
- eroprullen
- Partizip
- eropgerullt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- rullen erop
- du
- rulls erop
- hien / hatt / si
- rullt erop
- mir
- rullen erop
- dir
- rullt erop
- si
- rullen erop
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn eropgerullt
- du
- hues eropgerullt
- hien / hatt / si
- huet eropgerullt
- mir
- hunn eropgerullt
- dir
- hutt eropgerullt
- si
- hunn eropgerullt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat eropgerullt
- du
- has eropgerullt
- hien / hatt / si
- hat eropgerullt
- mir
- haten eropgerullt
- dir
- hat eropgerullt
- si
- haten eropgerullt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing eroprullen
- du
- géifs / géings eroprullen
- hien / hatt / si
- géif / géing eroprullen
- mir
- géifen / géingen eroprullen
- dir
- géift / géingt eroprullen
- si
- géifen / géingen eroprullen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt eropgerullt
- du
- häss eropgerullt
- hien / hatt / si
- hätt eropgerullt
- mir
- hätten eropgerullt
- dir
- hätt eropgerullt
- si
- hätten eropgerullt
Imperativ · Present
- du
- rull erop!
- dir
- rullt erop!
Indikativ · Present
- ech
- rullen erop
- du
- rulls erop
- hien / hatt / si
- rullt erop
- mir
- rullen erop
- dir
- rullt erop
- si
- rullen erop
Indikativ · Passé composé
- ech
- sinn eropgerullt
- du
- bass eropgerullt
- hien / hatt / si
- ass eropgerullt
- mir
- sinn eropgerullt
- dir
- sidd eropgerullt
- si
- sinn eropgerullt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war eropgerullt
- du
- waars eropgerullt
- hien / hatt / si
- war eropgerullt
- mir
- waren eropgerullt
- dir
- waart eropgerullt
- si
- waren eropgerullt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing eroprullen
- du
- géifs / géings eroprullen
- hien / hatt / si
- géif / géing eroprullen
- mir
- géifen / géingen eroprullen
- dir
- géift / géingt eroprullen
- si
- géifen / géingen eroprullen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier eropgerullt
- du
- wiers eropgerullt
- hien / hatt / si
- wier eropgerullt
- mir
- wieren eropgerullt
- dir
- wiert eropgerullt
- si
- wieren eropgerullt
Imperativ · Present
- du
- rull erop!
- dir
- rullt erop!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →