eropschleefen

Lëtzebuergesch

English: to drag up
Français: monter
Deutsch: hinaufschleppen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: eropgeschleeft

Aussprooch (IPA)

[əʀˈopʃleːfən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: heraufschleppen; hinaufschleppen
Français: monter (en portant péniblement, en traînant)
English: to drag up (to pull up)
Português: subir (carregando, arrastando)
Nederlands: naar boven slepen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

eropgeschleeft
eropgeschleeftem
eropgeschleeften
eropgeschleefter
eropschleefen
eropschleefs
eropschleeft
eropzeschleefen

Beispillsätz

eleng kréie mer déi schwéier Këschten net eropgeschleeft
Bedeitung: monter
hien huet sech missen d'Trap eropschleefen
ëmgangssproochlech
Bedeitung: monter

Konjugatioun

Infinitiv: eropschleefen
Partizip: eropgeschleeft
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: schleefen erop
du: schleefs erop
hien / hatt / si: schleeft erop
mir: schleefen erop
dir: schleeft erop
si: schleefen erop

Indikativ · Passé composé

ech: hunn eropgeschleeft
du: hues eropgeschleeft
hien / hatt / si: huet eropgeschleeft
mir: hunn eropgeschleeft
dir: hutt eropgeschleeft
si: hunn eropgeschleeft

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat eropgeschleeft
du: has eropgeschleeft
hien / hatt / si: hat eropgeschleeft
mir: haten eropgeschleeft
dir: hat eropgeschleeft
si: haten eropgeschleeft

Conditionnel · Present

ech: géif / géing eropschleefen
du: géifs / géings eropschleefen
hien / hatt / si: géif / géing eropschleefen
mir: géifen / géingen eropschleefen
dir: géift / géingt eropschleefen
si: géifen / géingen eropschleefen

Conditionnel · Passé

ech: hätt eropgeschleeft
du: häss eropgeschleeft
hien / hatt / si: hätt eropgeschleeft
mir: hätten eropgeschleeft
dir: hätt eropgeschleeft
si: hätten eropgeschleeft

Imperativ · Present

du: schleef erop!
dir: schleeft erop!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →